Op het moment dat het 25 meter hoge gevaarte op zijn plek zakt, klinkt er applaus en gejuich en sommige mensen vallen elkaar zelfs in de armen. 

"Alsof je een piek op een kerstboom zet", zegt een van de toeschouwers tegen de man naast hem. Hij doelt op het gemak waarmee de klus - na enige vertraging weliswaar - is geklaard.

Na een tegenslag letterlijk weer overeind 


Maar voor veel mensen is wat vandaag gebeurde veel meer dan een bouwkundig hoogstandje. Dat de kerk weer compleet is, raakt veel mensen. Katholieke achtergrond of niet. Omdat het letterlijk laat zien dat je na tegenslag weer overeind moet zien te komen, omdat het illustreert hoe belangrijk doorzettingsvermogen is en omdat het aantoont dat uiteindelijk alles weer goed komt. 

Klapstoeltjes

Al om 09.00 uur vanmorgen stonden de eerste mensen op het Achterom. Vooral senioren, binnenstadbewoners en leden van de parochie. Thomas Posthuma en zijn vrouw zitten 'eerste rang', ze hebben klapstoeltjes meegenomen. Ze wonen naast de kerk en twee jaar geleden moesten ze vanwege de brand hun huis uit. Ook nu zijn ze 'eruit gezet', grapt Posthuma. Zijn vrouw krijgt van de uitbater van restaurant De Steeg een dekentje. Die weet als ondernemer sowieso zijn kansen waar te nemen: al snel is hij met statafeltjes aan het slepen en staat hij op de kade bestellingen op te nemen. Vooral warme dranken gaan als zoete broodjes over de toonbank, want in de schaduw op het Achterom is het nog best fris. 

Het lijkt de intocht van Sinterklaas wel

Al snel wordt het steeds drukker. Zo rond kwart over tien staat er zo'n 150 man, een half uur later zijn er zelfs honderden mensen rond de Kom. Het lijkt de intocht van Sinterklaas wel. Veel bekende gezichten. Ondernemers als Jolanda van Jolanda's Lederwaren en Jonathan Sas van Nelis' IJssalon zijn even de hoek om gelopen. Voormalig huisarts Joris Verhaar is er, met dochter Emma - ook dokter. Ze wonen naast de kerk, maar moesten vanwege de veiligheid deze ochtend hun huis uit. Gjalt en Aukje Zondergeld van 'De geschiedenis van Weesp' zien hoe de bouwvakkers vandaag geschiedenis schrijven. Voormalig burgemeestersvrouw Marieke Horseling staat op het Achterom met haar kleinzoon. En de huidige burgemeester Bas Jan van Bochove komt aangelopen met wethouders Maarten Miner en Leon de Lange. De WSP-fractievoorzitter Lars Boom is erbij gaan zitten, verderop op het terras van de Heksenketel.  

Heel wat uurtjes in de kerk doorgebracht 

Het loopt tegen 11.00 uur. Als het goed is gaat hijsen zo beginnen. De toeschouwers doden de tijd met het ophalen van herinneringen. Een man die afwisselend aan een pijp lurkt en foto's maakt met een semiprofessionele camera, vertrouwt de vrouw naast hem toe: "Ik heb heel wat uurtjes in de kerk doorgebracht, zeker in mijn jeugd toen je ook nog de zondagsschool had." De vrouw vraagt wat hij van de plannen voor de kerk vindt. De man denkt even na. "Ik had liever gezien dat het een kerk was gebleven", luidt zijn antwoord. "Maar je houdt het niet tegen. Je ziet het overal in het land. Kerken worden verkocht en krijgen een andere bestemming. Dan zijn de plannen voor deze kerk misschien zo slecht nog niet." 

Broodje kaas

Op de Herengracht aan de kant van de Sluisbrug is er lang niet zo veel belangstelling als aan de overkant, maar de toeschouwers staan hier wel lekker in de zon en kunnen het hijsspektakel ook goed volgen. Met meegebrachte koffie en een broodje kaas is het ook niet zo erg dat het hijsen op zich laat wachten. Veel camera's, mobieltjes en een enkele verrekijker in de aanslag. "Twee jaar geleden stond ik er ook toen de brand er was", zegt een mevrouw tegen haar buurman terwijl ze naar boven turen. "En nu weer natuurlijk, dit wil je toch niet missen."

Speciaal uit Diemen gekomen

Toevallige passanten die vanaf het station komen, kijken toch allemaal even omhoog. Drie scholieren hebben weinig tijd, die zijn al aan de late kant en nu moeten ze ook nog omrijden. De verkeersregelaars hebben het aan deze kant van de gracht niet druk. "Maar ja, als we er niet zijn, lopen mensen toch door en het is wel erg gezellig hier", vinden ze. Meneer en mevrouw Wijsman zijn speciaal uit Diemen gekomen en lopen snel en doelgericht richting het Achterom, daar willen ze kijken en foto's nemen.

Bij de brand heb ik wel gehuild, hoor

"De luiken zitten er ook weer precies in als vroeger", zegt mevrouw Herremans. Zij is samen met haar man en dochter komen kijken. "Ik ben zo blij dat de spits met het kruis er weer op komt", zegt ze. "Ik was jarenlang vrijwilliger in de kerk en met onze creatieve groep hebben we indertijd het vorige kruis en de haan bij elkaar gespaard. Toen ik twee jaar geleden de brand zag, heb ik wel gehuild, hoor." De vuilnisman rijdt zijn wagen de Blomstraat in en komt dan terughollen. Dit moet hij zien. Snel maakt hij wat foto's en gaat dan weer aan het werk.

Daar gaan we...!

Het is inmiddels kwart over elf, blijkbaar hebben de mensen die de klus moeten klaren wat meer tijd nodig. Het publiek begint wat ongedurig te worden.  Om 11.48 uur golft er een verwachtingsvol geroezemoes door het publiek. De toren is los van de grond en hangt in de touwen. Daar gaan we...!

42 ton gaat als een veertje omhoog

Heel even blijft de toren hangen. Even wachten tot de bouwploeg via de bouwlift de bovenkant van de toren heeft bereikt. Als de mannen bovenin klaar zijn voor ontvangst, geeft de kraandrijver voorzichtig gas. 42 ton gaat als een veertje omhoog. De lading wordt keurig afgezet op het stompe deel van de toren, zo'n veertig meter boven de Herengracht. De camera's van de landelijke media draaien op volle toeren. Weesp is eventjes wereldnieuws. 

En dan klinkt er een spontaan applaus van de duizenden mensen langs de kade. Kippenvel. Brokje in de keel. Traantje over de wang. De terugkeer van de toren laat veel Weespers niet onberoerd.

Een toeschouwer: "Nu is het weer goed, de kerk is weer compleet. Straks kunnen we aan het groene kruis weer zien dat we thuis zijn."

Cees van Vliet

Cees van Vliet volgt het hijsen van zijn torenspits tussen de bouwlieden, op enige afstand van de grote kraan. De eigenaar van de Laurentiuskerk oogt de hele ochtend ontspannen. Maar het doet hem heel veel.

"Het ging helemaal volgens plan, het had niet beter gekund", zei hij meteen na afloop, een brede lach over het gezicht. De klus was door een team van tientallen experts tot in de kleinste details voorbereid. "We hebben vooraf herhaaldelijk gezegd: jongens, hebben we echt aan alles gedacht?" Maar aan alles bleek gedacht. De toren staat op zijn plek en lijkt daar hoog bovenin een stuk kleiner ineens. Bij Van Vliet valt een last van zijn schouders. "Kippenvel." En morgen weer over tot de orde van de dag, vervolgt hij meteen. "De kerk is nog lang niet af. In feite zijn we nu net zo ver als twee jaar geleden."

Deze toren hoort bij de stad, goed dat hij weer compleet is

De burgemeester

Burgemeester Bas-Jan van Bochove is inmiddels aangekomen op de Herengracht. "Deze toren hoort bij de stad, het is goed dat hij weer compleet is. Het is het baken van Weesp." Hij brengt de avond van de brand in herinnering, exact twee jaar geleden. Toen stonden er duizenden Weespers, sommigen in tranen, omdat de torenspits ten prooi viel aan de vlammen. "Nu staan er weer duizenden Weespers te kijken, maar nu opgetogen", zo formuleert hij wat velen zich realiseren vandaag.

De pastor

Jan Divendal, voormalig pastor in de Laurentiuskerk, bekijkt het spektakel vanaf het terras van 't Heertje. Een warm dekentje over de benen, wel zo prettig. Divendal woont vlakbij de kerk en was dus ook een van de omwonenden die deze ochtend hun huizen omwille van de veiligheid moesten verlaten. "Vlak na de brand heb ik op vragen geantwoord, dat het maar hout en stenen zijn. Ik heb dan ook altijd gezegd dat de torenspits er voor mij niet meer op hoefde. Maar ik ben nu toch wel blij dat het gebeurd is. Ik vind dat Cees van Vliet alles heel goed doet."

Over wat het geintje gekost heeft, doen ze geen uitspraken

De verzekeraars

Ook op de Herengracht: mannen in pak. Ze wisselen met elkaar en iedereen die het horen wil interessante bouwfeitjes uit over de toren en het hijsen. Hoe weten ze dat allemaal? Het blijken vertegenwoordigers van de verzekeringsmaatschappij te zijn. "Ik feite hebben wij dit allemaal betaald", grapt een van hen. Over wat het geintje gekost heeft, doen ze geen uitspraken. Wel vinden ze het eervol om hier op uitnodiging van Cees van Vliet van dichtbij getuige van te zijn. "Dat overkomt ons niet zo vaak".

Hart voor de stad

Ook voormalig wethouder van Weesp én voorzitter van het parochiebestuur van de Laurentiuskerk Ben Lüken staat op de Achteromstraat te kijken naar de werkzaamheden aan de andere kant van de Kom van Weesp. Hij gaat, terwijl hij nauwlettend in de gaten houdt wanneer de torenspits omhoog wordt gehesen, terug naar die donkere 8 november 2016, de dag van de brand van de torenspits. "Ik had die avond als wethouder van Blaricum een vergadering en kreeg berichten door dat de kerktoren in brand stond. Dan gaat er wel wat door je heen, kan ik je verzekeren."

Vandaag is een heel grote dag voor Weesp

Als voorzitter van het parochiebestuur begeleidde hij de verkoop van de kerk. Hij kijkt tevreden terug op die periode en is blij met Cees van Vliet als nieuwe eigenaar. "Er waren een stuk of tien partijen die de kerk wilden kopen, maar Cees was de enige die beloofde dat de toren behouden zou blijven. Dus niet met een slag om de arm, maar echt beloven. Cees heeft hart voor de stad, dat bleek uit alles. Cees en ik hebben na de verkoop regelmatig met elkaar overlegd over van alles en nog wat. Dat doen we nu nog trouwens. Even klankborden. Dus ja, dan is na de brand die alles had kunnen veranderen, vandaag een heel grote dag voor Weesp. Ik ben heel gelukkig met hoe het allemaal is gegaan."