Maandagmorgen 11.00 uur. Er heerst een gezellige drukte in de loods van Humanitarian Resources International Foundation (HRIF) aan de Rijnkade. Terwijl de mannen een vrachtwagen voor Lesbos in orde maken, openen de vouwen stuk voor stuk een van de 1100 rugzakjes om de inhoud te controleren. De tasjes worden in de feestmaand december uitgedeeld aan asielzoekerskinderen. 

Vluchtende gezinnen laten huis en haard achter. Alleen wat in de koffer past, kan mee. Voor de kinderen binnen die gezinnen betekent het dat ze amper speelgoed en persoonlijke spullen meer hebben. Daarom krijgen zoveel mogelijk asielzoekerskinderen tussen Sinterklaas en Kerst een rugtasje met bijvoorbeeld speelgoed, knuffels, schoolmaterialen en/of knutselspullen. 

Geen varkentjes

Coördinator Lida Veenstra (60) vertelt tijdens de werkzaamheden door waar de vrijwilligers op letten: "Omdat veel kinderen deel uitmaken van een moslimgezin halen we spullen in de vorm van - of met de afbeelding van - een varken eruit, en ook religieus getint materiaal houden we apart. Speelgoedpistolen en ander gevechtsspeelgoed vervangen we door iets anders. Het is de bedoeling dat de kinderen blij worden van de rugzakjes, dat ze iets hebben waar ze even onbezorgd mee kunnen spelen. Daarom is het belangrijk dat er niks inzit dat aanstoot kan geven of een trauma kan aanwakkeren."

Maar het moet ook weer niet te kinderachtig zijn. Daarom zijn er rugzakjes in verschillende kleuren: lichtblauw voor jongetjes, lichtroze voor meisjes, donkerblauw voor grotere jongens en felroze voor grotere meiden. Er wordt dus ook gekeken of de inhoud van het rugzakje bij de leeftijd van het kind past. De rugzakjes zijn gevuld door basisscholen, kerken, (maatschappelijke) organisaties en ondernemers. De meeste spulletjes zijn nieuw, maar er zijn ook gezinnen die het rugzakje vullen met items uit hun eigen kast of speelgoedkist.

'Er zit ook wel eens een paar afgedragen schoenen vol gaten in zo'n tasje'

"Op zich is dat juist mooi, omdat een kind dan iets van zichzelf weggeeft aan een ander. Maar dan moet het wel heel en netjes zijn, natuurlijk. We hebben ook wel eens een paar afgedragen schoenen vol gaten in een tasje gevonden. Dat is uiteraard niet de bedoeling. Gelukkig hebben we hier zelf ook nog een voorraadje speelgoed en schoolspulletjes liggen, zodat we het tasje compleet kunnen maken met iets anders." Van verreweg de meeste rugtasjes in de inhoud dik in orde, haast Lida zich te zeggen. "Mensen doen echt hun best. Het is voor ons elke keer weer een verrassing om te zien wat mensen bedacht hebben. Er zit echt veel liefde in die tasjes." 

Veel minder tasjes

Helaas heeft de organisatie dit jaar veel minder rugzakjes teruggekregen dan voorgaande jaren. Lida: "De aantallen lopen jammer genoeg behoorlijk terug. Er spelen veel zaken in de wereld die onze aandacht vragen en waar dan ook acties voor gehouden worden. Hierdoor lijkt de belangstelling voor vluchtelingenproblematiek af te nemen." Vorig jaar kwamen er nog circa 2200 rugzakjes retour, dit jaar waren dat er 1100. 

In de loods die HRIF van Theo Voskuil mag gebruiken wachten nog veel meer goederen op verspreiding. Kleding, dekens, matrassen, pakken vol (maand)verband en zelfs rollators en ziekenhuisbedden. Lida leidt ons rond. "Alles wat hier staat hebben we gekregen, vanwege overschot, vervanging of als gift. Bedrijven weten ons steeds beter te vinden hiervoor. Neem die kar met kinderwagens, die krijgen we van de KLM omdat ze achterblijven op Schiphol en ook later niet worden opgehaald."

Twee keer per week vertrekt er vanuit Weesp een vrachtwagen vol hulpgoederen naar het buitenland, nu - in de aanloop naar december - zelfs vier keer per week. "We bevoorraden vluchtelingenkampen in onder meer Griekenland, Irak, Syrië en Jordanië. Ook vervoeren we kleding en/of voedselpakketten voor weeshuizen en ouderen naar Roemenië en de Oekraïne. En we springen in op hulpvragen na natuurgeweld of andere rampen, zoals recent de aardbeving op Sulawesi eind september." De administratieve afhandeling vindt plaats in het pand van Wim Bos, die net als Theo Voskuil belangeloos ruimte aan HRIF beschikbaar stelt. 

Het hele gezin is besmet met het HRIF-virus, dochter Esther helpt Nederlandse gezinnen 

Stichting Humanitaire Hulpgoederen  HRIF is opgericht in 1997. Sinds vijf jaar zit de stichting in Weesp. Lida is sinds 2015 actief binnen de organisatie. Haar man Max Veenstra, die op het moment van de rondleiding een vrachtwagen voor Lesbos aan het laden is, zit in het bestuur als penningmeester. "Onze hele gezin is besmet met het HRIF-virus", lacht Lida. "Ook onze kinderen helpen mee." Dochter Esther zit boven in haar eigen hoekje. Ze is bezig een kledingpakket samen te stellen voor een alleenstaande moeder met een baby van 4 maanden.

Nederlandse gezinnen

"Op het artikel dat jullie vorige week op WeesperNieuws.nl hadden gezet, hebben we positieve, maar ook negatieve reacties gekregen. Via Facebook lieten enkele mensen weten dat ze niet begrijpen waarom we kleding en dergelijke naar het buitenland sturen, terwijl er ook in Nederland mensen in armoede leven. Bij deze: wij helpen wel degelijk ook Nederlandse gezinnen. Als er na de vaste lasten weinig geld overblijft voor kleding, kunnen mensen van ons een pakket nieuwe kinderkleding krijgen. Dat kan via de kerken in Weesp worden aangevraagd. Daarvoor hoeft de aanvrager trouwens geen kerklid te zijn. We kiezen voor deze opzet, omdat we geen mensen aan de deur willen hebben. Dan zouden we als stichting geen tijd over houden voor onze hoofddoelstellingen." 

Wie ook de handen uit de mouwen wil steken, kan zich aanmelden als vrijwilliger. Elke dinsdag en woensdag wordt er van 09.00 tot 12.00 uur kleding gesorteerd. Aanmelden hiervoor kan via lida@hrif.nl.