Het heeft lang geduurd voor Tina van Lambalgen de knoop doorhakte om haar hobbyspeciaalzaak aan het Buitenveer te verkopen. Maar nu ze dat eenmaal wel heeft gedaan, kan ze niet wachten tot een serieuze gegadigde zich meldt. Niet omdat ze het heeft gehad met 1968 de Winkel, maar omdat ze aan elke vezel in haar lijf voelt dat het nodig is.  

Sinterklaassurprises

Er zijn eerder deze maand weer flink wat sinterklaassurprises gelukt dankzij de materialen en de tips die Tina haar klanten met liefde verstrekt. Ook in de aanloop naar Kerst is het voor haar een drukke tijd. Afgelopen zaterdag zat de winkel vol voor de kerstworkshop. Juist als ze laat zien wat ze gemaakt hebben - een besneeuwde tak met onder meer een eland, sneeuwpop en kerstbomen erop - gaat de deur open. De dame die binnenkomt haalt een pocketcamera tevoorschijn. Zij was er zaterdag ook bij. "Dit wilde ik je toch even laten zien Tina". Ze tovert een foto tevoorschijn als bewijs dat ze erin geslaagd is een ophangconstructie voor haar creatie te bedenken. 

'Ik heb een hartinfarct kunnen voorkomen, maar daar is ook alles mee gezegd'

"Dit ga ik het meeste missen. Het contact met de klanten. Maar het kan niet anders." Tina (nog net 49) vertelt dat ze een paar jaar geleden te maken kreeg met een ernstig vernauwde kransslagader. "Ik was er op tijd bij om een hartinfarct te voorkomen, maar daar is ook alles mee gezegd. Er is een stent geplaatst en ik kreeg allerlei medicijnen voorgeschreven. Als ik me zelf goed in acht zou nemen, zou ik weer opknappen - zo beloofden de artsen. Maar ik reageer niet goed op die medicijnen. Zowat alle bijwerkingen die je kunt krijgen, heb ik. Ook kreeg ik er verkrampingen in mijn aderen bij. Ik slik nu 14 pillen per dag. Die houden me overeind, maar goed voel ik me niet." 

Overlopend emmertje

Het is moeilijk om het als zelfstandig ondernemer 'rustig aan te doen', ook al drukten de artsen en haar gezin Tina dat wel op het hart. "Ik kon de winkel niet laten versloffen, daar is het een veel te mooie zaak voor. En ondanks die eeuwige vermoeidheid gaf de winkel me ook energie." Tot het emmertje vol was en overliep. Om toch vol te houden, is de ondernemer te vaak over haar grenzen heen gegaan. "Vorige maand bereikte ik het punt dat ik besefte dat het zo echt niet meer langer kan. Ik word binnenkort vijftig. Het leven gaat zo snel. Ik moet mijn lijf de rust gaan geven die het nodig heeft." 


Tina heeft een lopend huurcontract van een jaar en vier maanden. Daar komt ze niet onderuit.  "Als iemand de hobbywinkel overneemt, neemt hij of zij ook dat huurcontract over. Wil iemand er een andere zaak van maken, dan wordt er een nieuwe huurovereenkomst gesloten. Horeca zal hier niet snel komen. Die bestemming zit niet op dit pand en de huurbaas - die boven de winkel woont - zit daar vast ook niet op te wachten." Als het maar niet wéér een kapper wordt, hoort Tina haar klanten vaak verzuchten. 

Klanten van vlees en bloed

De klanten laten haar weten dat ze 1968 eigenlijk niet kunnen missen. "Mensen komen hier ook voor een praatje, een loopje", vertelt moeder Yvonne die haar dochter op dinsdag in de winkel helpt - vanwege de markt is dit de drukste doordeweekse dag. Moeders vervolgt: "Ik ben, vanwege mijn leeftijd, sowieso niet van bestellen via internet, maar de dingen die wij verkopen wil je eerst met eigen ogen zien en voelen." Tina heeft trouwens wel een webshop, maar erkent dat ze die als een ondergeschoven kindje behandelt. "Daar zou ik als ondernemer veel meer uit kunnen halen, maar ik moet er niet aan denken dat ik de hele dag in de schuur dingen sta in te pakken. Het beetje energie dat ik nog wel heb, besteed ik liever aan klanten van vlees en bloed."

'Uit de webshop valt veel meer te halen, maar ik wil niet de hele dag staan inpakken'

Tina nam de hobbywinkel 8 jaar geleden over van haar schoonzus Marjan en Ina. De winkel heette toen nog De Waaier. "Ik ben erg van het fröbelen en kwam geregeld in de winkel om materialen te halen. Toen ik hoorde dat ze gingen stoppen, dacht ik: Oh, dat lijkt me zo ontzettend leuk! En dat was het ook. Ik hou van alle aspecten. Dit leuke pand, de klanten, inkopen doen, de etalage inrichten... heerlijk. Tot mijn gezondheid me parten ging spelen."

Veel klanten uit de regio

Ze hoopt met heel haar hart dat een klant of iemand anders de winkel overneemt. "Het is een gezonde zaak. Omdat in de omgeving veel hobbywinkels zijn verdwenen, weten mensen uit omliggende gemeenten ons goed te vinden. Door de opmars van webshops zijn we natuurlijk wel wat klanten kwijtgeraakt, maar ik heb er ook veel bijgekregen." Er zijn wel eens klanten die een balletje opgooien en informeren naar bijvoorbeeld de huurprijs. Maar echt concreet is het nog niet. 

"Ik hoop dat er snel duidelijkheid komt. Nu ik die knoop om te stoppen heb doorgehakt, wil ik het ook het liefst zo snel mogelijk afsluiten en me op mijn gezondheid gaan richten." Niet dat ze de deur straks rücksichtslos achter zich dicht trekt, integendeel. "Als iemand zich meldt die het wel wil, maar niet zo goed weet hoe of wat, dan wil ik die persoon met alle liefde in het zadel helpen door een tijdje mee te draaien. Als ik daarmee de winkel kan redden, pers ik dat er nog wel uit."