Bij het maken van de afspraak voor dit interview waarschuwde Van Amsterdam al: "Ik ben drukker dan ooit." Gelukkig werd er toch een gaatje gevonden in de agenda van de pensionado.

Een van de eerste dingen die hij na het overdragen van zijn winkel deed, was het aanschaffen van een sloepje dat hij afmeert in de haven van watersportvereniging De Vecht. "Dus ik verwachtte op een gegeven moment wel eens een betalingsverzoek voor de contributie. Bleek dat de vereniging op zoek was naar een nieuwe penningmeester. Of dat niet iets voor mij was…"

Naast kersvers penningmeester, is Van Amsterdam inmiddels bouwpastoor van diezelfde watersportvereniging. "Het sanitairgedeelte wordt helemaal vernieuwd. Als bouwpastoor begeleid ik de aannemer waar dat nodig is. Ik ben er bijna dagelijks om te kijken hoe mooi het wordt." Daarnaast is de 67-jarige Weesper voorzitter van sloeproeivereniging De Spiering en doet hij af en toe wat advieswerk op het gebied van beveiliging en bij de inkooporganisatie waar hij jarenlang bestuursvoorzitter was. "Ik heb mij in de afgelopen twee jaar nog geen kwartier verveeld. Ik ben nu eenmaal graag bezig en dat houdt de geest jong."

Parkeermeters

Theo van Amsterdam was en is altijd erg betrokken bij de ontwikkelingen in Weesp. Eerst jarenlang als voorzitter van winkeliersvereniging WDO. Ook nu slaat hij geen inspraakavond over. En toch nooit iets gedaan in de plaatselijke politiek. "O nee, de politiek is niets voor mij. Het gaat mij te langzaam. Ik begrijp het wel hoor, dat processen soms tijd nodig hebben. Maar ik ben meer iemand van hup, knopen doorhakken. Ik ben niet geboren voor de politiek."

"De zaken die door de politiek besproken worden zijn wél heel belangrijk. Daarom kom ik op veel inspraakavonden en informatiebijeenkomsten. Ik vind namelijk: als je daar niet komt, heb je geen recht van spreken."

'Ik ben niet geboren voor de politiek'"Neem nu het parkeerplan. Op de Hoogstraat geldt er nu betaald parkeren tussen de Sluisbrug en het Griekse restaurant. In het concept-parkeerplan stond dat dat voor vergunninghouders moest gaan worden. Dat vind ik verkeerd en daar heb ik argumenten voor gegeven. Het is namelijk het laatste strookje waar je als bezoeker nog een parkeerplekje kunt vinden voordat je het centrum weer uitrijdt. Heel belangrijk dus om daar het parkeren te reguleren met een parkeermeter en niet de hele dag vol te laten staan met vergunninghouders. Ik heb begrepen dat mijn opmerking heeft geleid tot een aanpassing. Kijk, zo'n parkeerplan wordt gemaakt door een extern bureau, dan ontbreekt het wel eens aan dit soort lokale kennis. Voordat je het weet, sluipt er iets in dat je niet voorziet."

Toch is het je nog niet gelukt om de rijrichting van de Stationsweg, langs café 't Helletje, om te draaien. Waarom pleit je daar voor?
"Omdat we nu de in mijn ogen hele rare situatie hebben dat je met de auto moet omrijden om in het centrum te komen. Wil je het centrum levendig houden, moet je het goed bereikbaar houden, zeker vanuit Leeuwenveld en Weespersluis. Vandaaruit ben je echter sneller bij de Maxis dan in Weesp. Ik hoop dat het omdraaien van de rijrichting van de Stationsweg toch nog een keer serieus wordt bekeken."

Hoe kijk je naar de toekomst van Weesp?
'Als we allemaal online gaan kopen, houden we geen winkel meer over' "Ik zie gelukkig weer vooruitgang. Er komen weer wat meer winkels als gevolg van de aantrekkende economie. De groei van het inwonertal begint een rol te spelen. Ik ben heel blij met de opgaande lijn bij de horeca. In de afgelopen jaren zijn er toch diverse nieuwe aantrekkelijke etablissementen bijgekomen. Het is heel erg belangrijk dat winkels en horeca er sámen voor zorgen dat het leuk is om in het centrumgebied te verblijven - en de consument redenen geven om in Weesp te blijven. Dat is toch wat we willen met z'n allen? Nog niet zo lang geleden gingen veel Weespers naar Muiden om een hapje te eten of om even wat te drinken. Nu kun je daarvoor volop in Weesp terecht. In Muiden doen ze het nog steeds goed hoor, maar in Weesp nu ook."

Zijn er ontwikkelingen waar je je zorgen om maakt?
"Jazeker, de opmars van online verkoop. Als we allemaal online gaan bestellen, houden we geen winkel meer over. Dan verdwijnt de consument uit de straat en krijgen we er bestelbusjes voor terug. Dat is slecht voor de leefbaarheid van de binnenstad. Wat ik zelf doe? Nee, ik koop nooit iets online. Ik koop in Weesp! Bijna alles wat ik nodig heb, vind ik in Weesp. En vaak goedkoper dan de onlineprijs met bezorgkosten."

Hoe kijk je naar de bestuurlijke toekomst, waarin Weesp opgaat in Amsterdam?
"Ik was een van de mensen die de paginagrote advertentie onderschreven om toch vooral bij 't Gooi aan te sluiten. Maar die discussie is afgesloten, klaar. Nu moeten we het zo goed mogelijk zien te doen als onderdeel van Amsterdam. Daar maak ik mij wel zorgen over, eerlijk gezegd. Voor de bestuurders van Amsterdam zijn wij straks een nummer. Zo van: en dan hebben we nog ergens dat kleine vlekje Weesp. Als ik zie hoe dat gegaan is met de inspraak die ze in Durgerdam hadden bij de aanleg van dat eiland voor hun kust... dat is niet hoopgevend. Laten we hopen dat ik het verkeerd zie."

"En dan heet ik ook nog Van Amsterdam. Mijn over-overgrootouders hadden ooit een tuinderij in Amsterdam. Er is ook een Leidse tak. Waar de naam precies vandaan komt, weet ik niet precies. Een familielid heeft het wel eens nageplozen en in een dik boek gezet. Ik moet eerlijk zeggen dat ik daar de tijd nog niet voor gevonden heb."

'Ik mis de winkel niet, het was goed zo'  Mis je de winkel niet?
"Nee… Ik heb die zaak ruim veertig jaar met 300% inzet en 300% plezier gedaan. Maar het was goed zo. Ik heb natuurlijk het geluk met de goede manier waarop mijn collega Van Driel de zaak heeft overgenomen. Het was niet de meest gunstige tijd om een winkel over te nemen, dus ik heb daar best wel over ingezeten. Ten eerste om een ondernemer te vinden die de zaak wilde overnemen, ten tweede of het ook een succesvolle ondernemer zou blijken. Gelukkig is dat zo. Elke keer dat ik door de Slijkstraat loop, stel ik tevreden vast dat de zaak er knap bijstaat."

Kom je er nog wel eens?
"Regelmatig. Als klant. Want ik koop alles in Weesp. En natuurlijk komt het dan wel eens tot een praatje over hoe en wat."

Wat is over hoe en wat?
"Van Driel heeft goedlopende zaken in Amsterdam en Almere, dus weet hij hoe het moet. Maar in Weesp is het met sommige dingen toch net even anders. Toch dat 'dorpse' van onze stad, dat moet je een beetje aanvoelen. Ik herken dat uit de tijd dat wij zelf een tweede zaak in Zuidoost hadden. Ik zal een voorbeeld geven. Als je iets voor een klant bestelt, dan is het in Amsterdam niet vanzelfsprekend dat de klant het ook komt ophalen. Dus laat je klanten vooraf betalen. Dat moet je in Weesp niet doen, want dan verkoop je niet veel meer. In Weesp geef je vertrouwen aan de klant. En die betaalt dat terug. Dit soort tips geef ik uiteraard aan Van Driel."

Op de motor

Een jaar nadat Theo van Amsterdam zijn winkel overdroeg, deed Kees Nelis hetzelfde met zijn ijssalon. Van Amsterdam en Nelis waren decennialang de gezichten van winkeliersvereniging WDO en andere initiatieven voor de binnenstad in het algemeen en de winkeliers in het bijzonder. Ook op persoonlijk vlak kunnen beide betrokken Weespers het uitstekend met elkaar vinden. Al ruim 25 jaar rijden ze samen motor. Eens per jaar draaien ze - uiterst verantwoord uiteraard - de gashendel open en trekken ze de wijde wereld in voor een gave roadtrip. 

"Zeggen ze dat ik de mooiste motor van Weesp heb…?" Theo van Amsterdam moet erom lachen, zijn vrouw Susan nog meer. "2000 cc, Yamaha. Wil je hem zien? Vorig jaar stonden wij ermee op de Noordkaap. Drie weken waren we onderweg. Fantastisch! Het is de vrijheid, het is de beleving… alles. Op een motor ben je veel meer met je omgeving bezig dan wanneer je in de auto zit. Als het mooi weer is, rij ik graag lekker even Noord-Holland in. Dan zie je maar weer eens in welke mooie provincie wij wonen."

Kortom: over Theo van Amsterdam hoeft niemand zich zorgen te maken. En toch deden vele Weespers dat vorig jaar ineens.

Wat gebeurde er precies?
'Ik kan er gelukkig om lachen. Maar ik besef dat ik geluk heb gehad'
"Bij een ongelukkige val in huis kwam ik op mijn achterhoofd terecht. Ik bleef pijn in mijn hoofd houden, na een paar dagen werd het zelfs erger. De huisarts stuurde mij naar een specialist. Die vroeg mij of ik de cijfers 1 tot en met 20 wilden opschrijven. Ik dacht nog: wat is dat nou voor een rare test. Het gekke was: ik wilde een 1 schrijven en zag een 3 op papier staan. En bij een nieuwe poging net zo. Toen schrok ik heel erg. Het bleek een bloeduitstorting die druk op de hersenen gaf. Daar ben ik gelukkig geheel van hersteld."

"En ja, in Weesp gingen al snel de ergste verhalen over mij rond. Sommigen dorsten amper aan mij te vragen hoe het ging, toen ze mij weer zagen lopen. Aan zoiets merk je dat je toch heel veel mensen kent en dat ze met je meeleven. 'Ik ben op mijn achterhoofd gevallen', zeg ik nu - en ik kan er gelukkig om lachen. Maar ik besef dat ik geluk heb gehad."


.