De zaadpluizen van de Weesper populieren zullen heus niet allemaal aan de andere kant van het kanaal belanden, maar soms lijkt dat wel zo. Vooral in de Driemondse straten dichtbij de waterweg - zoals de Burgemeester Mulstraat en de Burgemeester Bletzstraat, wordt flink gemopperd op dit natuurverschijnsel. 

Irritant

Het dorp, zoals de wijk in Amsterdam Zuidoost door de bewoners zelf liefkozend wordt genoemd, heeft weinig voorzieningen en waarschijnlijk daarom is het onderlinge contact juist heel hecht. Een vrijdagmiddagborrel hier, een tuinfeestje met barbecue daar en vooruit - omdat het zulk mooi weer is - gaat de barbecue de volgende dag gewoon weer aan. Maar de gesprekken gaan niet over die lekkere Angus burger, het tropische weer of de finale van de Champions League... Neen, de gesprekken gaan over pluisjes. Over hoe irritant ze zijn (heel erg), over hoe je ze kunt bestrijden (niet) en over waarom ze niet gewoon lekker in Weesp blijven hangen (omdat de wind nu eenmaal zo staat). 


De Driemonders weten het zeker: de bomen langs de Rijnkade zijn de boosdoener.

Vegen, stofzuigen, sproeien, de deuren dicht, niets helpt echt 

Populierenpluis is heel hardnekkig. De pluisjes blijven hangen aan ruwe schuttingen, planten en spinnenwebben, ze hopen zich op in gaten en hoeken, ze belanden in vers gezette koffie en koude biertjes en op de kruidenboter en de brutaalste vliegen zelfs zo door het huis binnen. Tuinen worden meerdere keren per dag aangeveegd en zelfs gestofzuigd, ondanks de warmte worden deuren en ramen zoveel mogelijk gesloten gehouden, de boel wordt schoon gesproeid, maar het helpt allemaal maar even. En dus eigenlijk gewoon niet. 

Boom in je buik

De zoon van een achterbuurman vroeg zich zondagavond hardop af hoeveel zaadpluisjes hij ongemerkt al heeft binnengekregen? Waarop een jonge meisje geschrokken aan haar moeder vroeg of er dan 'een boom in je buik' ging groeien? Haar kunnen we geruststellen, het eten van zaden en pitten kan over het algemeen geen kwaad - integendeel. Ons lichaam breekt de meesten af, en ook wat niet wordt verteerd poepen we gewoon weer uit. Sowieso zullen heel weinig zaadpluisjes erin slagen uiteindelijk echt wortel te schieten. 

De vrouwelijke bloemkatten van de populier produceren een overdaad aan zaadjes, die eind mei, begin juni vrijkomen als de doosvruchten in groten getale openspringen. De zaadjes zijn omgeven door pluis, zodat ze makkelijk door de wind kunnen worden meegevoerd en zo worden verspreid. Populierenzaad heeft de vochtige ondergrond van een rivier- of beekoever nodig om te ontkiemen. Het is dus niet zo dat Driemond volgend jaar zelf vol met populieren staat. 

Even afrekenen met een misverstand: populierenpluizen zijn géén pollen

Hooikoorts

En het is trouwens ook niet zo dat mensen met hooikoorts door de pluisjes deze maand helemaal geen leven meer hebben. Het pluis blijft weliswaar graag plakken aan zweterige gezichten met geïrriteerd gewrijf en gepluk als gevolg, maar populierenpluizen zijn géén pollen. Wel valt de pluizenperiode voor een deel samen met de pollenperiode, waardoor de link met hooikoorts snel maar ten onrechte wordt gelegd. Daarentegen kun je wel allergisch voor zaadpluizen zijn, maar dat is met hooikoorts dus niet per se het geval. 

Geduld hebben

In andere delen van ons land worden populieren soms geveld vanwege hun pluizenoverlast. Zo kwamen er in Tuitjehorn zoveel klachten van aanwonenden binnen, dat de gemeente daar ooit 32 gezonde volgroeide populieren liet kappen. En ook in Almere werden om die reden enkele jaren terug vele tientallen gezonde vrouwelijke populieren vervangen door mannelijke exemplaren, want die pluizen niet. Dat is wellicht wat overdreven. Die 'stomme rotpluizen' gaan vanzelf weer weg. Zo tegen eind juni is de zaadval voorbij, zo belooft de Bomenstichting op haar website.