Als je jaren geleden had gezegd dat uitgerekend zij, als geboren en getogen Amsterdammer ooit nog eens zou zeggen 'ik voel me meer Weesper dan ooit Amsterdammer', had niemand je geloofd. Zo was Isolde Zandee verknocht aan haar geboortestad en zo vond ze Weesp helemaal niks. Zo'n ommezwaai was er ook in haar werk en leven. Van het nachtleven in de horeca en het stressvolle reclamevak kwam ze bij yoga en mindfulness uit. 'Het voelde als thuiskomen', zegt ze daarover. En denk nou niet dat het allemaal zweverig is, juist niet!

In de kerk

"Wil je een gele of een blauwe helm?", vraagt Isolde bij de ingang van de Laurentiuskerk. Het is daarbinnen immers nog een grote bouwplaats, dus helm verplicht. Trots geeft ze een rondleiding door de kerk. Beneden waar het proeflokaal van Wispe komt. En dan naar boven, waar naast de yogastudio ook appartementen en een kantoorruimte komen. Over de smalle torentrappetjes omhoog naar de toekomstige hotelkamer. Wat een uitzicht! En dan naar 'haar' deel van de kerk. "Ik hoop niet dat je hoogtevrees hebt?" Eh ja, maar voor de kans om hier rond te mogen kijken, zet je dat natuurlijk even opzij.

Eerst weer over die torentrap naar de tweede verdieping, waar de grote zaal van de yogastudio al vorm krijgt. In de dwarsbeuk, met de twee enorme rozetten met gebrandschilderde ramen aan beide zijden. De ruimte is groot, maar straks met een flexibele tussenwand in tweeën te delen, laat Isolde zien. "In de ochtend en middag schijnt zonlicht door het gekleurde glas in lood, het zijn net twee enorme mandala's." Het is heel bijzonder, zo dicht bij het blauw geschilderde gewelf, dat je vroeger alleen meters lager vanuit de verte kon aanschouwen. Maar we kunnen nog dichter bij dat dak komen. Via een wankel laddertje - 'gewoon blijven ademen', zegt Isolde - komen we op de derde etage, waar YogaToday een soort van enorme vide heeft, die aan beide kanten met puien van glas uitkijkt op de rozetten en de zaal beneden. Deze zaal ligt precies midden onder het tweede torentje van de kerk. Hier komen ook een keukentje en plek om thee te drinken, toiletten en kleedruimte, laat Isolde zien. "We hebben kleedkamerbankjes gevonden die uit een gevangenis komen, leuk he!"

De reclame in

Isolde Zandee is 52 jaar. Zij werd geboren in Amsterdam en groeide op in Amsterdam-Zuid. Daar ging ze al vanaf haar vierde naar klassiek ballet. Dat ging haar zo goed af dat ze een serieuze balletopleiding volgde naast school. "Ik wilde actrice worden en ballerina. Maar toen kwam de puberteit en vond ik er niks meer aan, dus ging ik van ballet af. Misschien volgde ik toen al mijn hart." Misschien wel, maar nog niet helemaal tot waar het haar uiteindelijk zou brengen. Met een goede vriendin ging ze eens mee naar een yogales in die tijd en dat beviel niet echt. "Ik dacht alleen maar, hoe kom ik hier zo snel mogelijk weg? Dat gedoe met ademen en zo, daar had ik helemaal niets mee."

'Dat gedoe met ademen, ik had er niets mee'

Na de havo deed ze VWO en probeerde het ook nog even op de universiteit. "Culturele antropologie, ik vond mensen en culturen leuk en het reizen dat erbij hoort leek me wel wat. Maar de universiteit bleek niets voor mij." Isolde had een vriend die diskjockey was bij discotheek Roxy en ze ging daar zelf ook aan de slag. Overdag werkte ze in een koffietentje. "In die disco kwam mijn dansen natuurlijk wel van pas en verder was het een leven van uitgaan, uitgaan, uitgaan, tot diep in de nacht. Ik kocht in die tijd wel boeken over boeddhisme en hindoeïsme maar die verdwenen ongelezen in de kast." Het uitgaansleven brak haar op een gegeven moment op en via een vriendin wier vader een reclamebureau had, rolde ze in het reclamevak. "Ik voel me altijd heel verantwoordelijk en ben heel toegewijd, dus na een tijdje runde ik een kantoor. Dat was niet mijn ambitie, dat gebeurde gewoon." In die tijd ging Isolde toch weer yogalessen volgen. "Ik had enorm behoefte om fysiek bezig te zijn en dat kon met yoga. Ik trof een heel creatieve docente, Hanna van der Linden, en vond het heerlijk."

Weesp

En toen kreeg haar werkgever het onzalige idee om het kantoor naar Weesp te verhuizen. "Weesp, dat was voor mij zoiets als het buitenland! Er was hier niet eens een Hema. Ik vond het echt vreselijk. Haasten op de fiets naar het station, in een volle trein hierheen, hard werken, overwerken, thuis snel koken en doodmoe zijn. Ik kreeg een burn-out waar ik wel vier jaar zoet mee geweest ben. Therapie, re-integratie, weer een paar uur werken en dan toch weer een tijd stoppen omdat het niet ging."

In een blog beschreef Isolde haar kennismaking met Weesp, en de kerk, zo:
Jaren geleden rond 2003 verhuisde mijn werk vanuit Amsterdam Zuid naar Weesp. Als Amsterdammer zijnde voelde dit als een ongewenste emigratie. Ik vond het verschrikkelijk, er was geen cappuccino, geen Hema, geen heleboel niet. Wat een gedoe, balen! Daar stond ik dan de eerste avond op het station in de kou op de trein naar huis te wachten, die natuurlijk te laat was. Chagrijnig keek ik dan maar wat rond en zag in de donkere lucht een lelijk groen kruis. Nou ja!!! Tjasses! Ik vond het wanstaltig en een opdringerig uithangbord van de kerk! Ik stuurde zelfs een foto aan mijn vriendinnen, voor medelijden over de ellendige omgeving ik was in beland. Jaren en jaren later zou ik pas gaan begrijpen dat ik op dat moment mezelf niet was, verre van zelfs, en dat ik ontzettend lelijk naar de dingen om mij heen keek.
Ik had toen nooit kunnen bedenken dat ik op een dag uit mijn raam zou kijken en dansen van vreugde dat ik het groene kruis kon zien.

De Pijp, waar zij en haar partner Herman Lankwarden woonden, werd haar te druk, en dus zochten ze buiten Amsterdam. "Een vlucht naar buiten", omschrijft ze het zelf. Na een half jaar Hilversum kwam er een woonboot in Weesp op hun pad. Weesp, waar ze dus zacht gezegd niet bepaald een positief beeld van had. "Ik haatte Weesp. Dat hoorde voor mij toch bij de burn-out. Ik keek nog steeds heel lelijk naar Weesp." Maar de woonboot was juist precies wat ze zochten en zo kwam Isolde in dat vermaledijde Weesp terecht. Isolde's beeld van Weesp veranderde toen ze hier kwam wonen en in een warm bad terecht kwam. "Ik voelde me zo door alles en iedereen omarmd. De eerste keer dat iemand op straat hallo zei; ik schrok gewoon!"

Aan de studie

In die tijd bleef yoga een steun. "Alleen als ik yoga deed en Qigong, dan voelde ik me goed. Dus volgde ik zo vaak mogelijk lessen."  In Weesp ging ze op yogales bij Reina Selman en bij Jan van Breevoort. "Ik viel ook regelmatig in en dacht: yogales geven is wel iets voor mij. Herman zei: dan ga je dat toch gewoon doen. Een vriendin reageerde: yoga is iets voor buurthuizen, dat is toch niks voor jou. Een grote yogaschool, dat zie ik je wel doen. Ze heeft gelijk gekregen." Isolde wilde wel een stevige basis hebben voor haar yogalessen. "En dus ging ik aan de studie. De beroepsopleiding van vier jaar. Hoewel het eigenlijk not-done was, gaf ik vanaf het eerste jaar al les bij Fysio Sport. De eerste eigen les geven, ik weet nog precies hoe dat voelde. Zo anders dan een les van iemand anders overnemen. Het voelde alsof ik nooit anders had gedaan. Van de cursisten kreeg ik positieve reacties, tot aan 'Ik heb nog nooit zo'n fijne yogales gehad' zelfs."


'Eigenlijk ben ik een yoga-missionaris'

Yoga of mindfullness, het bracht Isolde beide veel en uiteindelijk bleek dat ze ook niet tussen die twee hoefde te kiezen, al werd het wel yoga. "Mindfullness is heel helend, je leert veel over de werking van je brein en ook dat je niet je gedachten bent. Maar bij yoga voel ik me helemaal thuis en ook als je yoga beoefent is dat mindfullness eigenlijk. Ik las een boek van de boeddhistische monnik Thich Nhat Hanh, hij is mijn leermeester geworden. Ik leefde helemaal op. Deed meerdere opleidingen tegelijk en kreeg mijn energie terug. Yogadocent worden leek me ook heel goed voor me: dan moest ik in ieder geval ook mijn eigen grenzen heel goed bewaken. Het heeft me veranderd: ik lééf yoga. Ontspanning in inspanning. Dat wil ik ook anderen leren. Er is zoveel onnodig lijden. Eigenlijk ben ik een yoga-missionaris."

Iedereen aan de yoga?
"Yoga wordt steeds meer mainstream. Het is ook helemaal niet zweverig, het is juist heel aards. Voor mijn Herman is het bijvoorbeeld puur fysiek, maar wel ontspanning. Het brengt lichaam en geest bij elkaar. Je leert contact te houden met jezelf, zie het als een gebruiksaanwijzing voor je lichaam en geest. Ook voor kinderen, al vanaf vier jaar lopen ze bij ons rond. Hele families volgen lessen bij YogaToday. Er is een yogacommunity ontstaan in de loop der jaren, we hebben nu tegen de 350 leerlingen en 15-20 docenten."

Geduld

In het vierde jaar van haar opleiding las Isolde in het WeesperNieuws dat Thuiz ging verhuizen van de Achtergracht naar de Slijkstraat. "Ik dacht meteen: die ruimte is ideaal voor een yogaschool. Samen met Sabina Baarsma, die kinderyoga geeft, zijn we begonnen. Herman en Sabina's man hebben het pand helemaal verbouwd. Ook Reina kwam met al haar leerlingen bij ons." De yogaschool groeide en groeide, er moest een locatie bij komen en er waren vergevorderde plannen om de bovenverdieping aan de Achtergracht te verbouwen tot yogazaal. Maar die werden direct in de ijskast gezet toen in 2016 de kerk op hun pad kwam. "Nicole van Vliet vertelde dat Cees een afspraak wilde maken en voor we het wisten zaten we om de tafel. Hij vertelde over zijn plannen en wij zeiden meteen Ja!" Vervolgens werd hun geduld danig op de proef gesteld. Door de brand in de toren en allerlei hobbels op de weg tijdens de transformatie van de kerk naar proeflokaal, brouwerij, stokerij, kantoorruimte, appartementen én yogaschool, duurde het allemaal jaren langer dan gepland. "Ik heb nooit gedacht, die kerk komt er niet. Maar het is natuurlijk wel steeds weer even herpakken als er weer uitstel is. Daar gaat weer een seizoen, dachten we dan. Dat kost ook leerlingen."

'Zie het als een gebruiksaanwijzing voor je lichaam en geest'

Er moet nog heel wat gebeuren, maar op de nutsvoorzieningen na, zou YogaToday hier het nieuwe lesseizoen in september kunnen starten. Helaas krijgen de nutsbedrijven dat niet voor elkaar, en dus zullen Isolde en Herman, én hun leerlingen, nog iets meer geduld moeten oefenen. "Heel jammer, zeker omdat we nu ook een oplossing moeten zoeken voor het begin van het nieuwe lesseizoen, dat wacht natuurlijk niet. Ook over uitbreiding van het lesaanbod denken we al na, met hot-yoga bijvoorbeeld, dat spreekt jongere mensen meer aan."


Hot-yoga

Als de kerk straks eindelijk klaar is, neemt YogaToday trouwens geen afscheid van de Achtergracht, is het plan. "Die zaal is goed bereikbaar voor oudere mensen en mensen die slecht ter been zijn. Dat is in de kerk wat lastiger, je moet toch de trap op, een lift is er niet. We willen ook voor die mensen toegankelijk zijn. Als ik de middelen had, zou ik ook graag naar bejaardenhuizen gaan om mensen daar yogales te geven. Een dankbetuiging naar de oudere Weespers. En ook de hot-yoga willen we aan de Achtergracht gaan geven."

'Yogi's uit heel Europa komen naar Weesp'Naast het grote aanbod aan yogalessen, heeft Isolde nog veel meer plannen voor 'haar' kerk. "We durven wel met trots te zeggen dat Weesp straks de mooiste yogastudio in Nederland heeft. Ekhart Yoga, een van de grootste online yogastudio's, zal onze mooie zaal gaan gebruiken voor workshops. De yogalerarenopleiding van Anat Geiger en Marcel van de Vis Heil zal bij ons lessen gaan geven. Yogi's uit binnen- en buitenland willen graag bij ons in de kerk komen. We zitten de eerste helft van 2020 al helemaal vol. Een van onze oud-docenten Suze Retera haalt grote internationale namen uit de yogawereld naar Weesp. We willen het laagdrempelig houden zodat yogi's hun publiek kunnen ontmoeten. Die blijven dan een heel weekend. Ik ben de horeca al aan het voorbereiden, dat ze wel havermelk moeten aanbieden voor in de koffie."

Crowdfunding

Hoe mooi het ook allemaal nu al is, er moet, naast die nutsvoorzieningen, nog heel wat werk worden verzet in de kerk om de yogaruimten helemaal af te maken. Daarvoor zijn Isolde en Herman een crowdfunding gestart. Dat is een succes, inmiddels is al veel meer opgehaald dan de 15.000 euro waar de campagne mee begon. Met bijna 28.000 euro is zelfs al 185% behaald. Maar dat wil zeker niet zeggen dat het ook al klaar is. "Onze wens is om 40.000 euro bijeen te brengen. Dan kunnen we alle dingen die we hier willen doen ook waarmaken, zoals de bovenzaal volledig inrichten als studio mét een fijne plek om thee te drinken, en de Achtergracht aanhouden."

Een enorm project. Waar hoop je over vijf jaar te staan?
"Ik ben erachter gekomen dat ik toch wel een ondernemer ben. Nu is het alle zeilen bijzetten om het allemaal ook waar te maken. Over vijf jaar hoop ik weer meer tijd te hebben om zelf workshops te geven. Meer de diepte in. Mijn grote wens is om een pre-teacheropleiding op te zetten. Er zijn zoveel vormen van yoga. Het zou goed zijn als mensen daar kennis mee kunnen maken voor ze voor een opleiding in een bepaalde richting kiezen. Verder heb ik weinig te wensen. Ik ben al volmaakt gelukkig. Herman ik en zijn ruim 25 jaar samen, wij gaan in de kerk trouwen, lijkt je dat niet geweldig?"

Isolde Zandee is oprichter van YogaToday waar zij verschillende lessen in yoga en meditatie geeft. In haar lessen mixt ze verschillende yogastijlen. Als meditatieleraar verweeft ze door alle oefeningen aspecten van mindfulness of andere meditatievormen.