Vroeger moet het beroep brugwachter een vrij saai beroep zijn geweest. Niks spannend, maar voortkabbelen, elke dag weer. Slagboom dicht, brug omhoog, bootjes doorlaten, hengelen met de klomp naar wat munten, brug weer dicht, klaar is kees en op de fiets naar de andere brug waar het kunstje zich herhaalt. De godganse dag door.

De lontjes worden steeds korter bij het wachten voor de brugMaar tegenwoordig? Poeh hé. Zowel op de weg als op het water maak je nu echt de gekste dingen mee. Van één van de brugwachters hoorden we (niet officieel hoor, de brugwachters hebben namelijk volgens de gemeente geen tijd om even te babbelen met de lokale krant) dat het geduld van veel mensen snel op is.