In mei 2013 mocht de redactie van het WeesperNieuws een uurtje rondsnuffelen op de zolder van het stadhuis. Alles waar in het Gemeentemuseum geen plek voor is, ligt daar (tijdelijk) opgeslagen. Christian Pfeiffer, in die tijd nog onze journalist/fotograaf, kwam terug met een mooie fotoserie, die we plaatsten in de krant. Die krant viel destijds ook op de mat bij auteur en bioloog Midas Dekkers, die al vele jaren aan de Hoogstraat woont. 

Voormalig gemeentehuis

Dekkers ontwaarde tussen alle Van Houten-reclame, molenonderdelen en carillonklokken een gevelbord dat zijn interesse trok: dat van het oude gemeentehuis van WeesperKarspel. Hij woont en werkt namelijk in dat  voormalige gemeentehuis. Daarom leek het hem mooi als het bord weer op zijn oorspronkelijke plek werd opgehangen, maar daar was blijkbaar niet iedereen het mee eens. Tenminste niet de mensen die daarover gingen, want de bioloog kreeg het bord niet mee. 


Een foto uit 2013, toen het gevelbord nog op de zolder van het stadhuis lag. 

"Het gevelbord zag er op de foto prachtig uit, zonde dat het op de zolder van het museum lag te verstoffen", vertelt Dekkers. "We hebben toen gevraagd of we zelf ook eens mochten komen kijken, en dat kon. We werden allervriendelijkst ontvangen. Maar op de vraag of we het bord weer op de gevel mochten hangen, kregen we een even vriendelijk doch beslist 'nee' te horen." Volgens de schrijvende bioloog was het vooral toenmalig burgemeester Horseling die het niet zag zitten. "Zo heb ik het tenminste begrepen. Het pand aan de Hoogstraat was geen gemeentehuis meer, dus mocht er van hem ook geen gemeentehuis-bord meer aan de gevel hangen."

'Een museumstuk hangt men liever niet in weer en wind'

Nieuwe poging

De jaren verstreken. De burgemeester ging met pensioen en werd opgevolgd door een waarnemend burgemeester. En bovendien begon er een frisse wind door het gemeentemuseum te waaien. Dekkers waagde een nieuwe poging. "En nu mocht het opeens wel, het werd zelfs toegejuicht." Desondanks was het ook nu geen geen simpele kwestie van ophalen en ophangen. "Want een museumstuk stelt men liever niet bloot aan weer en wind, ook al is het oorspronkelijk wel gemaakt om in weer en wind te hangen. Op de zolder van het stadhuis heb je tenminste geen weer en wind - of althans, een stuk minder - maar ja, dan is er niemand die het ziet. Het mocht dus wel weer aan de gevel, maar dan moest het eerst worden gerestaureerd en behandeld."

Het is de Weesper aannemer Albert Vree & Co die de klus heeft geklaard. "En ik moet zeggen: ze hebben voortreffelijk werd geleverd. Het bord is opgeknapt, maar tegelijkertijd mooi oud gebleven. Het pronkt weer, ik ben er heel trots op. Iedereen vindt het prachtig."

Als een schaap 

Dat het bord er juist nu hangt, met de op handen zijnde fusie met Amsterdam, vindt de schrijver een mooie symboliek. Het is bekend dat hij geen voorstander is van een samengaan met Amsterdam: "In de tijd van de herindeling van Weesperkarspel (1966, red.) was er veel meer protest. Weesp gedraagt zich meer als een schaapje, dat zelf bij de wolf aanklopt. Laten we de terugkeer van dit gevelbord beschouwen als een aansporing om kritisch te zijn." 


Het voormalig gemeentehuis van Weesperkarspel, waar nu Midas Dekkers woont.