Onlangs liep er een meisje van een jaar of drie in onze boerderijwinkel. Ze stond stil bij een foto aan de muur en vroeg: "Waar is die koe?" Met een mond vol tanden keek ik naar haar vader. Hij lachte, wees naar de vriezer en joelde: "Daar ligt de koe." De lip van het meisje trilde, waarna ze het op een brullen zette. Lekker tactisch, papa.

Hypocriet of niet: tot nu toe waren mijn zoons onwetend over het stuk vlees op hun bord. Een hamburger was gewoon een hamburger, geen stuk van een koe