Weesp is voor Niels van de Griend (57) de ideale woon- en werkplaats. Zonder dat we ernaar vragen en uit het niets zegt hij meteen: “Ik zit hier naar mijn idee echt goed op mijn plaats, als notaris en als inwoner. Er zijn zeker aandachtspunten, maar er is weinig aan Weesp dat niet klopt. Weesp is precies klein genoeg, maar ook precies groot genoeg. Er zijn precies genoeg wegen, maar ook precies genoeg natuur en weiland. Er is precies genoeg sport en precies genoeg cultuur. En er zijn precies genoeg restaurants en cafés en een heel goede middenstand.”

'Het zijn niet alleen de gebouwen die Weesp maken, maar vooral de mensen'

Joviaal

“Mensen vragen me weleens of ik bang ben dat Weesp dit allemaal zal verliezen door de fusie met Amsterdam. Eigenlijk niet. Het zijn namelijk niet alleen de straten, natuur en gebouwen die Weesp maken, maar vooral de Weespers zelf. Joviaal, waar nodig kritisch en heel trouw. Weet je wat voor mij ook zo mooi is aan Weesp? Dat ik mezelf kan zijn en op mijn teenslippers een ijsje kan halen zonder dat iemand daar aanstoot aan neemt.”

Openheid

Deze loftuitingen had hij pakweg 30 jaar geleden nooit kunnen doen, want hij wist van Weesp niet veel, ook al was de stad voor hem niet helemaal een onbeschreven blad. “Vroeger zat ik bij de waterscouting en daarbij gingen we met onze bootjes het hele land door en kwamen ook in Weesp. Dus ik kende Weesp vanaf de Vecht en ik kende ook de Chinees aan de Nieuwstad, wat nu café Bijna Thuis is. We zetten onze tenten op tussen de twee molens en konden gewoon water halen bij de huizen aan de Utrechtseweg. De openheid van de Weespers viel mij toen al op.” 

Nee, dan Arnhem. Hier is hij geboren en getogen en in de Rijnstad ging hij na de middelbare school naar de Christelijke Academie voor Lichamelijke Opvoeding (CALO), want sport was voor hem destijds de heilige graal. “In 1985 rondde ik de CALO af, maar toen was de arbeidsmarkt heel erg slecht voor gymnastiekleraren.”

Loesje

Hij moest dus wat anders en kwam terecht bij het fenomeen Loesje. Dit in 1983 opgerichte collectief plakte aanvankelijk eerst Arnhem en later steeds meer steden in het land vol posters met teksten die soms ludiek zijn en soms een statement, maar altijd geinig en out of the box.

Niels van de Griend als lijsttrekker van Loesje. En o ja, we hebben het nog even aan hem gevraagd, maar dat onbekommert met een 't' aan het einde is geschreven, is bewust. Dat is Loesje ten voeten uit.                                                                                                      Foto: Wikipedia

'Bij Loesje kreeg ik een breder wereld- en mensenbeeld'

“Bij Loesje kreeg ik een veel breder wereld- en mensbeeld. Loesje heeft me op veel terreinen enorm verrijkt. Wat Loesje precies was en is? Loesje is het nemen van verantwoordelijkheid voor de wereld om je heen, maar altijd met een kwinkslag. Niet wijzend met een vingertje, niet belerend, maar op een leuke manier zodat je denkt: ja, zo kan ik er ook naar kijken.”

Verkiezingen

In eerste instantie waren de mensen achter Loesje anoniem, maar in 1986 deed het collectief bij wijze van publiciteitsstunt mee aan de verkiezingen voor de Tweede Kamer. Met als lijsttrekker ene Niels van de Griend. Lachend: “Als lijsttrekker stond ik opeens op de stembiljetten tussen alle grote namen als Wim Kok, Ed Nijpels en Ruud Lubbers. Dat was wel apart.”
Er stemden 12.399 mensen op Loesje, waarmee de kiesdrempel, laat staan de Tweede Kamer, bij lange na niet werd gehaald. En ach, Van de Griend vindt het ook wel best zoals het gelopen is. “Ik had inderdaad in de politiek terecht kunnen komen en had dan niet geweten wat en waar ik nu zou zijn, maar zo is het dus niet gegaan. Prima.”

Kantonrechter

Hij vond al snel een nieuwe richting door de talloze keren dat Loesje met de plaatselijke bestuurders en de kantonrechter werd geconfronteerd. “Die zaken gingen over de mogelijkheid om posters te kunnen plakken in het kader van de vrijheid van meningsuiting. Ik vond de juridische structuren die achter deze confrontaties zaten zo interessant dat ik besloot om rechten te gaan studeren.”

Warm bad

De studie rechten voelde als een warm bad. “Ik vond echt alles leuk, zelfs de meest saaie vakken, omdat ik heel erg nieuwsgierig was en nog steeds ben naar de vaak sluimerende juridische draden die achter ieders leven lopen. Vervolgens moest ik een keus maken welke richting ik op zou gaan. Strafrecht past niet bij mij en ik besloot voor het civiel recht te kiezen, met name omdat eigenlijk iedereen in zijn leven daar wel mee te maken krijgt. Notarieel recht is de meest uitgebreide civielrechtelijke studie, dus al snel bevond ik me tussen studenten notarieel recht.”Ik snap dat mensen het ambt van notaris saai vinden, maar het tegendeel is waar'

“Ja, ik snap dat mensen het beeld hebben dat het ambt van notaris en de studie notarieel recht heel saai zijn, maar eigenlijk is het tegendeel waar, omdat vrijwel alle notariële onderwerpen dicht bij huis zijn en veel impact hebben op je leven."

Gezagsgetrouw

Of ik een wilde jongen was in die studententijd? Tijdens de CALO zeker wel, maar tijdens de studie rechten een stuk minder omdat ik toen precies wist wat ik wilde. Daarnaast ben ik van nature gezagsgetrouw. Uiteraard had ik als student notarieel recht een andere achtergrond dan de meeste studenten. Als gymleraar die bij Loesje lijsttrekker was geweest was ik een beetje een vreemde eend in de bijt, maar het paste allemaal heel erg goed. Ik kwam met wilde haren en cowboylaarzen in de collegezaal, maar was wel serieus. Gaandeweg de studie kwamen daar steeds meer het pak en de stropdas voor in de plaats.”

Roermond

Na zijn studie kreeg Van de Griend een baan in Roermond. Tijdens zijn studie ontmoette hij zijn huidige vrouw en toen zij besloot naar Amsterdam te gaan, was de keus snel gemaakt: natuurlijk ging hij mee die kant op. “Bij mijn zoektocht naar een baan kwam ik uiteindelijk bij notaris Van Elten in Weesp terecht. Eerst woonden we nog in Amsterdam, maar we verhuisden al gauw naar Weesp.”

Ondernemingsrecht

Daarbij was het geen vooropgezet doel dat hij ook notaris zou worden in Weesp. Dat is zo gegroeid. “Notaris Van Elten deed nauwelijks iets aan ondernemingsrecht, dus vroeg hij aan mij of ik dat beheerste en die praktijk wilde opzetten. Ik had weinig ervaring, maar wilde het wel heel graag leren en gaandeweg, vaak samen met de klanten, deed ik de benodigde kennis op. Via de vragen van cliënten heb ik samen met hen de ondernemingsrechtpraktijk opgezet. Notaris Van Elten heeft mij heel veel bijgebracht op het gebied van vastgoed en van mijn collega Nicolaas Tack leerde ik het familierecht.”

Niels van de Griend maakt het ambt van notaris niet moeilijker dan het is.                                     Foto:Brian Elings

'Wij moeten heel zorgvuldig omgaan met ons monopolie'

Bijzonder

Deze brede kennis en ervaring leidden er uiteindelijk toe dat Van de Griend in 1999 notaris in Weesp werd, samen met Van Elten, en hij voelde en voelt zich in die positie als een vis in het water. Maar wat maakt het nou zo mooi voor hem, dat vak van notaris? Het ambt heeft veel mooie kanten, vindt hij oprecht. "Het is echt bijzonder om mensen bij te staan bij belangrijke momenten in hun leven. Bij de koop van een huis, de oprichting van een eigen zaak of bij het opstellen van een testament, samenlevingscontract of levenstestament."

Verplicht

"Voor sommige zaken moet je verplicht naar een notaris. We hebben dus een monopolie. Ik zou me goed kunnen redden zonder dat monopolie, maar dat is verankerd in de wet. Zolang het blijft zoals het nu is, vind ik dat wij zeer zorgvuldig moeten omgaan met dat monopolie. We zijn ondernemer, maar hebben ook een hele belangrijke ambtelijke taak. Ik zie het dus ook als mijn plicht om mijn functie zo goed en zorgvuldig mogelijk in te vullen en de kwaliteit te leveren waardoor de cliënten niet alleen op kantoor komen omdat ze moeten, maar vooral ook omdat ze mijn toegevoegde waarde als notaris zien.”

'Het is van belang dat wij gewone mensentaal spreken'

Dank je voor de uitleg

En ook: “Jip-en-janneketaal is een kreet waar ik niet zo veel mee kan, maar het is wél van belang dat wij gewonemensentaal spreken en weten wat er speelt in de wereld. Wij schrijven op onze website niet voor niets 'We vertalen normaal Nederlands in juridische teksten en juridische teksten in normaal en begrijpelijk Nederlands'. Dat is de kern van hoe ik in dit vak sta. Je kunt mij niet blijer maken dan wanneer iemand na het tekenen van de akte zegt: 'Dank je voor de uitleg. Ik snap het'.”

Privé heeft Van de Griend het allemaal ook prima op de rails. Hij woont op een mooi stuk Weesp en heeft vier kinderen – de zonen Cees en Hugo aan de uiteinden en de meiden Neeltje en Sara ertussenin. De oudsten zijn inmiddels het huis uit en ook de derde staat op het punt de ouderlijke woning te verlaten. De namen van oudste zoon Cees en jongste zoon Hugo duiken regelmatig op in de kolommen van WeesperNieuws als ze weer eens een prijs in het jiujitsu hebben gewonnen. Natuurlijk stond hij ook langs de kant op het hockeyveld bij zijn dochters, maar met zijn zoons reisde hij stad en land af. Hoe komt het trouwens dat beide zonen in de vechtsport zijn beland? 

Bondscoach

“Het is zeer gebruikelijk dat jonge kinderen én zwemmen leren én op judo gaan. Zwemmen moet je kunnen in dit waterrijke land en bij judo leer je onder meer je val te breken. Na de eerste zwemdiploma’s of de eerste slippen en banden bij judo stoppen de meeste kinderen, maar Cees ging door met judo en uiteindelijk jiujitsu omdat de toenmalige bondscoach van het jiujitsu toevallig in Weesp belandde en Cees onder zijn hoede nam. Voor Europese en wereldkampioenschappen moest je selectiewedstrijden vechten in binnen- en buitenland en omdat hij geen auto had, bracht ik hem natuurlijk overal heen. Dat herhaalt zich nu allemaal met Hugo. Over twee weken zitten Hugo en ik weer in Duitsland en daar maken we dan een gezellig vader-zoonweekend van met de bedoeling met goud naar huis te keren. Dat is toch mooi?”

'Ik ben een familieman'

Geen bucketlist

“Ik durf wel van mezelf te stellen dat ik een familieman ben. Mijn wereld is vrij klein. Die bestaat uit mijn gezin, vrienden en familie, mijn kantoor en Weesp. Ik hoef ook niet per se naar verre oorden en heb ook geen bucketlist. We maken al zo veel mooie dingen mee. En nee, ik vind het helemaal niet moeilijk dat mijn kinderen het huis uit gaan. Kinderen moeten zo snel mogelijk hun eigen pad bewandelen. Ga de wereld in, ga lol maken, maak fouten, want die tijd komt nooit terug.”

Vrijbuiter

Sportief is Niels intussen nog steeds en ook is hij af en toe nog die vrijbuiter van vroeger. Wat het eerste betreft: hij neemt de laatste jaren trouw deel aan de Weesper Kwart Triatlon. “Ik sport niet fanatiek hoor, maar houd het wel bij. Eén keer in de week loop ik een rondje van ongeveer 12 kilometer, één keer in de week fiets ik een stuk en in de zomer duik ik het water in, zodat ik elk jaar klaar ben voor de Kwart van Weesp.”

“Het sorteert effect wanneer je een beetje theater maakt van zware onderwerpen."       

Martine Boersen was tot eind 2019 partner (in de wereld van notarissen heet dat maat) van Niels van de Griend. Boersen nam echter recent een andere afslag en zette aan de Leeuwenveldseweg onder haar naam een nieuw notariskantoor op. Van hieruit staat Martine Boersen samen met twee ervaren medewerkers klaar met advies over haar specialisatie familierecht, estateplanning (het plannen van een nalatenschap) en het afwikkelen van nalatenschappen.
Van de Griend, die inmiddels twintig jaar notaris is in Weesp, is er oprecht blij mee dat beiden niet gebrouilleerd zijn geraakt. Nog sterker, laagdrempelige (levens)testamenten en samenlevingscontracten behoren ook tot zijn portfolio, maar voor de echt complexe familierechtzaken verwijst hij mensen door naar Boersen. Want, zegt hij eerlijk, ondernemingsrecht, vastgoedrecht, laagdrempelig familierecht en alle zaken die rechtstreeks of indirect de ondernemer raken, zijn veel meer 'zijn ding'.
Hij legt dit uit: "Als notariskantoor zijn wij generalist, maar binnen ondernemingsrecht, vastgoed en meer eenvoudig familierecht voel ik me echt thuis. Waarom? In principe hou ik zeer van eenvoud en hoe gek dat misschien ook klinkt voor de leek en hoe ingewikkeld een situatie soms ook kan zijn: de lijnen binnen het ondernemingsrecht, vastgoedrecht en standaarderfrecht zijn in principe altijd helder en eenvoudig. Complex familierecht en dan met name nalatenschappen kunnen zeer ingewikkeld zijn, omdat de wettelijke regelingen erg ingewikkeld zijn en er veelal veel meer emoties bij komen."

'Inmiddels surf ik weer. Ik ben een herintreder'

Surfen

En vrijbuiter-Niels staat sinds enige tijd weer af en toe op de surfplank. “Vroeger surfte iedereen en ik was een early adapter. Vervolgens heb ik zeker 30 jaar niet op een plank gestaan, maar inmiddels is er een nieuwe versie van het oer-board de Windsurfer verschenen en die heb ik in 2018 aangeschaft. Ik ben dus een herintreder. Lekker bij Muiderberg het water op, heerlijk.”

Geestdrift

Hij vertelt het allemaal met de geestdrift van een jonge hond. Het is hetzelfde enthousiasme waarmee hij afgelopen najaar tijdens het Sport Film Festival in de City of Wesopa een gloedvol betoog hield over judo, compleet met schijnworpen en al, en het is ook die bevlogenheid waarmee hij regelmatig een lezing geeft over testamenten en levenstestamenten. Die lezingen zou hij het liefst elke week doen. Hij vindt het erg leuk én ook erg belangrijk.

De essentie

“Het sorteert effect wanneer je een beetje theater maakt van zware onderwerpen. Overlijden en dementie zijn natuurlijk geen lichtvoetige onderwerpen. Het is dus ontzettend belangrijk hoe je erover vertelt en vooral dat je de juridische materie inzichtelijk maakt. Sommige complexe zaken verdienen complexe oplossingen, maar het is vooral van belang dat de essentie van de regelingen in testamenten en levenstestamenten helder en toegankelijk wordt gemaakt. Ik schil graag alle lagen van deze onderwerpen af om vervolgens over de hoofdlijn van het onderwerp te vertellen en om het, liefst met humor, terug te brengen tot de essentie. Als je de essentie te pakken hebt, valt het namelijk allemaal wel mee en kun je beter weloverwogen keuzes maken. Dan is het niet meer zo zwaar en verzand je minder in een doolhof van halve waarheden en eindeloze details. Daar behulpzaam bij zijn, zie ik als een van mijn belangrijkste functies en specialismen. Wij zijn al 20 jaar aangesloten bij Netwerk Notarissen. Daar kennen ze me langzamerhand wel en ze weten me regelmatig voor lezingen of beurzen te vinden.”

Onkreukbaar

En bij dat alles is en blijft hij de onkreukbare persoon die een notaris nou eenmaal hoort te zijn. “Als iemand mij op straat aanschiet met een vraag of opmerking over iemand anders, zeg ik daar uiteraard nooit iets over. Wat in mijn kamer wordt besproken blijft in mijn kamer, punt. Ik hecht daar heel veel waarde aan. Mensen moeten altijd blind op mij kunnen vertrouwen.”