“Ik schrok maar was ook opgelucht dat er een einde kwam aan de onzekerheid waarin ik jaren had geleefd. Altijd vage klachten, nooit echt een oorzaak.” Eveline heeft haar mouwen opgestroopt en doet er alles aan om haar dochtertje op te zien groeien. Voor een onderzoek in Amerika heeft ze geld nodig en daarvoor heeft ze Go Fund Me ingeschakeld, hopend op gulle gevers. Mensen met grote harten.

MS. Ja, natuurlijk had Eveline er van gehoord, maar dacht net als veel andere mensen dat het een spierziekte voor ouderen is. Niet een ziekte voor iemand van vierentwintig jaar. Gedurende tien jaar had de Hilversumse klachten. Regelmatig zat ze aan het bureau van haar huisarts die ook met zijn handen in het haar zat. “Ik was vaak duizelig, had gevoelige benen en armen, en dat kon heel heftig zijn maar trok ook zo maar opeens weer weg. Ik voelde me op een goed moment een aanstelster. Dacht dat mijn huisarts zou denken: ‘daar heb je haar weer’.”

Verlamd gezicht

Toen Eveline vorig jaar met een verdoofd gezicht in de wachtkamer zat, aarzelde de huisarts geen moment en stuurde haar door naar een neuroloog. “Het was zo bizar. Het leek alsof ik met mijn wangen tegen grote blokken ijs had gezeten, het voelde alsof het verlamd was. Ik maakte me echt grote zorgen.” De neuroloog onderzocht haar en stelde de diagnose MS. “Het klinkt raar, maar ondanks dat het natuurlijk vreselijk is om die ziekte te hebben, voelde ik ook opluchting. Eindelijk was duidelijk waar die klachten de afgelopen tien jaar vandaan kwamen. Ik was geen aanstelster, maar mijn pijn en ongemakken kwamen wel degelijk ergens vandaan. En bovendien, dacht ik, nu kan ik er misschien iets aan doen.” 

Voor Eloise wil ik vechten, zijn is mijn drive


Want ja, nu is er nog iets aan te doen, maar dan moet ze niet te lang meer wachten. Eveline heeft soms al last met lopen en wil er niet over nadenken dat ze misschien ooit, als het erger wordt, in een rolstoel beland. “Ik voel me al zo lang niet meer mezelf. Ik ben een alleenstaande moeder van een prachtig meisje, ik zit nu in de bijstand omdat ik door mijn ziekte niet kan werken, maar daar wil ik uitkomen. Voor Eloise wil ik vechten, zijn is mijn drive.”

Hilversum is oké

Wie denkt dat ze haar dagen sip op de bank doorbrengt heeft het mis. Ze is druk met revalideren, onderzoekt wat ze zelf kan doen om zich beter te voelen en trekt er elke dag met Eloise op uit om wat leuks te doen. Wat dat betreft is ze blij dat ze in Hilversum is komen wonen. “Er is veel te doen voor ukkies zoals Eloise, we zwemmen, gaan naar de eendjes, speeltuin en bibliotheek. Dat wil ik blijven doen zolang het nog lukt.” Haar verhuizing afgelopen december van Arnhem naar Hilversum, waar haar moeder en broertje ook wonen, was een goede beslissing. Ze heeft het naar haar zin in Hilversum, vindt het een fijne stad. En het zou geweldig zijn als ze hier nog jaren in goede gezondheid kan wonen.

Peperdure behandeling

“Daaraan werk ik hard. Er zijn opties, en ik ben aan het uitzoeken wat voor mij zou kunnen werken. Er zijn natuurlijk medicijnen maar ook andere mogelijkheden zoals stamceltherapie. Maar daaraan zijn best wat risico’s verbonden en het is een peperdure behandeling. Stel nou dat het voor mij niet geschikt is? Ik weet dat er veel mensen zijn die geen baat hadden bij stamceltherapie.”

Uitgebalanceerd dieet

De nieuwbakken Hilversumse zocht verder. Sloot zich aan bij een Facebookgroep van jonge mensen met MS. En leest alles over MS wat ze te pakken kan krijgen. Ook zorgt ze goed voor zichzelf; ze eet volgens het Wahls protocol. “De Amerikaan Terry Wahls, die zelf ook de diagnose MS kreeg, heeft een uitgebalanceerd dieet opgesteld waarin een belangrijke rol voor groenten is weggelegd.” 

'In the Utrawelness Centre zoeken ze naar de grondoorzaak van je ziekte'

Als Eveline leest over The Utrawelness Centre, een kliniek in het Amerikaanse Lennox, maakt haar hart een sprongetje. Ze voelt aan alles dat ze daar naar toe wil. Omdat, zo legt ze uit, artsen in die kliniek op zoek gaan naar de grondoorzaak van de ziekte. Die grondoorzaak is voor iedereen weer anders. Artsen checken je gezondheid en DNA, onderzoeken allergieën die misschien eerder over het hoofd zijn gezien en als ze alles hebben onderzocht, maken ze de balans op. Zetten de uitkomst in een rapport zodat er een op maat gemaakte behandeling kan worden gegeven.” 

Go Fund Me

Het onderzoek in Lennox, kost 15.000 euro, een bedrag dat je als alleenstaande moeder niet zomaar even ophoest. Onmogelijke missie dus? “Nou nee,” schudt Eveline haar hoofd, “ik wil dit zo graag dat ik ben gaan brainstormen over hoe ik dat bedrag bij elkaar kan krijgen. Ik las over de site Go Fund Me en heb daar een profiel aangemaakt waarin ik mezelf voorstel en uitleg wat ik precies wil. Mensen kunnen geld doneren en op die manier hoop ik dat ik naar Amerika kan afreizen.” 

Het liefst voor mei dit jaar omdat Eloise in de voorjaarsmaand twee jaar wordt en dan ook het volledige reisgeld moet betalen. Nu het meisje nog geen twee jaar is, mag ze bij haar moeder op schoot. Ze wil zo snel mogelijk naar Amerika, de reis wil ze niet uitstellen. “Ik ben zo bang dat het straks te laat is en ik in een rolstoel beland. Dat is echt wel een grote angst.” Dat ze de actie op touw heeft gezet, geeft haar een goed gevoel. Ze vindt het fijn het heft in handen te nemen, iets te doen en niet lijdzaam af te wachten. Ze vindt het niet meer dan normaal dat ze zelf actief aan de slag gaat om oplossingen te zoeken voor haar ziekte.

Eigen onderneming

Inmiddels staat de teller op ruim 5.000 euro. “De giften zijn hartverwarmend. Vaak wordt er anoniem gestort en grote bedragen. Dat doet me zo goed. Ik hoop zo dat het me lukt het bedrag bij elkaar te krijgen.” Vooral omdat ze ervan overtuigd is dat ze na behandeling haar leven weer kan oppakken. Dat ze een eigen onderneming kan starten. Voordat ze zwanger van Eloise was, runde ze een modellenbureau. 

Eerder runde Eveline een modellenbureau: 'Ik weet zeker dat ik ooit weer kan werken' 

Zelf stond ze ook regelmatig voor de camera’s of werkte ze als hostess. “Ik weet zeker dat ik ooit weer kan werken, zeker als dat vanaf huis en op mijn tempo en tijd kan. Het is ook wat ik graag wil.” Waarom leent ze het bedrag niet? Ze rolt met haar ogen. Probeert haar leven weer op de rit te krijgen en vindt het niet fijn dat te doen met zo’n schuld. Dat kan niet de bedoeling zijn.

Inmiddels heeft Eveline contact gehad met de kliniek in Amerika. De wachtlijst is niet zo lang wat betekent dat ze op korte termijn terecht kan. “Ik droom ervan en hoop zo dat ik het voor elkaar krijg. Het zou me rust geven als ik weet welke behandeling mij kan helpen. Wat ik nodig heb om MS de kop in te drukken of in elk geval mijn leven draaglijk te maken en te verlengen. Want een ding heb ik me voorgenomen: ik ga Eloise zien opgroeien.”

Op Evelines profielpagina staat meer informatie. Daar kan ook worden gedoneerd.