In groepjes van twee richting het raadhuis, stoelen die twee meter uit elkaar stonden en een bruidskus met een mondkapje op. En er was geen trouwfeest en een huwelijksreis kunnen ze voorlopig ook wel schudden. 

"We hebben even getwijfeld of het door moest gaan, ook omdat onze oma's er niet bij konden zijn, maar we keken erg uit naar deze datum", vertelt Sleijpen. "De mondkapjes symboliseren de bijzondere tijd waarin we zijn getrouwd."

'Er mochten maar negen mensen bij de ceremonie aanwezig zijn'

Dat het huwelijk er aan zat te komen, was voor de familie geen verrassing. Sleijpen, geboren in Oost-Souburg, en Snoek, grootgebracht in Vlissingen, kennen elkaar al sinds de middelbare school toen ze veertien jaar oud waren. Op hun achttiende kwam het tot een relatie. 

Nieuw-Zeeland

Op hun dertigste wilden ze samen in het huwelijksbootje stappen, zo besloten ze vorig jaar. Dat gebeurde in het dorp waar ze sinds kort wonen, in het bijzijn van de familie uit Zeeland, die ook voor de mondkapjes had gezorgd. "Het was een bijzondere dag. Er mochten maar negen mensen bij de ceremonie aanwezig zijn, onze ouders en de getuigen. Het huwelijksfeest houden we later. En ook de huwelijksreis, we willen naar Nieuw-Zeeland, kan nu helaas niet doorgaan. Gelukkig hadden we die nog niet geboekt."