De speelgoedtafel die elke werkdag om 10.00 uur bij Rijnkade 12 staat, is een initiatief van Stichting Humanitaire Hulpgoederen Weesp, ook wel bekend als HRIF Global Aid. Deze organisatie zamelt (nood)hulpgoederen in bij bedrijven voor mensen in landen die zijn getroffen door oorlog en geweld. De goederen worden verzonden naar projecten in Oost-Europa, het midden-oosten en Afrika. Voor de corona-uitbraak vertrokken er wekelijks één of twee vrachtwagens vol hulpgoederen naar verschillende bestemmingen. 

"Door de coronacrisis ligt deze internationale hulp helaas stil", zegt Esther Veenstra van HRIF. "Daarom zijn we gaan nadenken of we een keer op lokaal niveau iets konden doen voor mensen. Dat bracht ons op het idee voor deze tafel. We kunnen ons namelijk voorstellen dat de verveling bij kinderen behoorlijk begint toe te slaan, en dat is voor hun ouders en de sfeer binnen het gezin natuurlijk ook niet fijn."  

Financieel onzekere tijden

Het gaat bij deze actie met name om de wat jongere kinderen, die nog niet zelfstandig kunnen (buiten) spelen. Ze zien hun vriendjes niet of nauwelijks, de speeltuin is dicht en de inhoud van hun speelgoedkist kennen ze nu wel. Komt bij dat er voor veel gezinnen op financieel gebied een onzekere tijd is aangebroken. Je geld uitgeven aan duur speelgoed is dan geen goed idee. 

'Leuk als mensen ook zelf iets neerzetten, daar maak je weer anderen blij mee'

Elke werkdag om 10.00 uur zet Veenstra daarom een tafel vol met speelgoed buiten. Van vormenstoven en puzzels tot bouwblokken en spelletjes. Iedereen is tot 12 uur welkom om te komen kijken of er iets tussen zit. Om te voorkomen dat anderen misgrijpen, geldt er een maximum aantal van drie stuks speelgoed per kind. "we hoeven er niks voor te hebben. Wel zouden we het leuk vinden als mensen ook zelf wat speelgoed neerzetten, omdat je daar immers weer een ander blij kunt maken. Maar dat is niet verplicht." 

De speelgoedtafel aan de Rijnkade 12.

Noodkreten blijven komen

Veenstra hoopt dat ze met deze lokale actie toch iets voor mensen kan betekenen. "Ik vind het heel moeilijk dat onze hulptransporten nu stilliggen. De verzoeken gaan ondertussen namelijk wel door. Zo had ik vanmorgen een partner uit Moldau aan de telefoon. Er leven daar mensen in enorme armoede, hij gaf aan snel hulp nodig te hebben. Het is zo frustrerend dat wij hier nog wel veel spullen hebben liggen, maar ze niet ter plaatse kunnen krijgen. Ook krijgen we van verpleeghuizen uit Oost-Europa aanvragen voor mondkapjes en beschermende materialen. Die moet je dan gaan uitleggen dat we die ons eigen land ook hard nodig hebben en dat we nu even niks voor ze kunnen betekenen." 

'Niet fair om alles naar het buitenland te brengen als nood hier ook hoog is'

Hulp binnen eigen land 

De stichting gaat na de crisis proberen alles weer zo snel mogelijk op de rit te krijgen. "Maar veel hangt ook af van hoe onze donateurs hieruit komen. Kunnen ze ons wel blijven steunen of wordt de broekriem aangetrokken? Daarbij realiseren we ons dat ook Nederland een knauw krijgt van de crisis. Het zou niet fair zijn om alle hulpgoederen naar het buitenland te blijven vervoeren, terwijl de nood in eigen land dan misschien ook hoog is. Dat is iets wat we goed in de gaten willen houden."