In deze coronacrisis trakteert hij, samen met andere muzikanten, bewoners van verzorgingstehuizen in de wijde omtrek op wat muzikale afleiding. Maar dat moeten we dus niet groter maken dan het is: "Het is fijn om iets te kunnen doen en muziek maken, vind ik zelf ook leuk."

Mocht je Marco kennen en soms denken dat hij wat minder enthousiast teruggroet op straat dan anders, dan kan het zijn dat je zijn tweelingbroer Remco tegengekomen bent. Ze lijken nogal op elkaar. Andersom kan ook trouwens, Remco kent door zijn werk bij de plaatselijke Volvodealer ook veel mensen. "Samen kennen we heel Weesp", zeggen ze vaak voor de grap. "Je hebt het niet altijd in de gaten. We hebben er een gewoonte van gemaakt om in ieder geval altijd terug te zwaaien."

De nonnen

Oudste broer Oscar schijnt dan weer helemaal niet op de tweeling te lijken. Marco en zijn broers groeiden op in Weesp en Marco is hier altijd blijven wonen. Warme herinneringen zijn er aan de Jacinta (kleuter)school en de Laurentiusschool. En dan met name twee nonnen die er, ook in zijn schooltijd nog, lesgaven. "Ik heb nog heel lang contact met ze gehouden en een van de zusters is zelfs nog bij ons huwelijk geweest." Maar zo oud is Marco toch niet? "Nou, dit jaar ben ik 50 geworden. Het voelt niet anders, maar ik vond het van tevoren toch wel een ding. Ik dacht ook dat we er niks aan gingen doen. Toen bleek er ineens een feestje in restaurant De Kroon te zijn. Met een optreden van fanfare Nardinc en de oud-Notenhakkers. Niet verwacht, wel heel leuk."

Accordeon en trompet

Geen toevallige locatie en 'artiesten'. De Kroon is al heel lang de sponsor en naamgever van het Kroonkoor waarvan Marco vanaf het prille begin, 20 jaar geleden, dirigent is. Ook bij Nardinc is hij dirigent en bij de Notenhakkers speelde hij jarenlang trompet. Muziek speelt van jongs af aan een grote rol in zijn leven. Dat begon met de accordeon.

'Daar zijn een hoop leuke dingen uit ontstaan'

 "Ik was denk ik een jaar of acht, negen en speelde bij accordeonvereniging Crescendo. Jong ja, mijn broer zat daar al. Ik heb ook even gevoetbald, bij ADE, omdat mijn broers dat ook deden. Maar ik had een bloedhekel aan voetbal. Van mijn vader mocht ik stoppen, maar dan moest ik wel een tweede muziekinstrument erbij gaan spelen. Mijn vader heeft zelf heel lang gezongen bij het Weesper Mannenkoor, muziek was belangrijk in ons gezin. Mijn broer was tamboer bij De Adelaar en ik ging daar veel kijken. Toen viel mijn oog op de trompet. En daar zijn een hoop leuke dingen uit ontstaan." Hier leerde Marco zijn vrouw Miranda kennen. Zij hebben twee kinderen, Esmee en Jesse. Bij De Adelaar was hij trompettist, zij klarinettist en Marco was er ook een tiental jaren dirigent. "Een leuke tijd om op terug te kijken."

Naast de muziek

Voor Marco is muziek meer dan alleen een hobby, het is ook zijn werk. Voor een deel dan. "Ik ben ook manager Kwaliteit en ICT in een orthopedische omgeving." Dat klinkt wat cryptisch. "Nou, denk niet dat ik enige kennis heb van orthopedische hulpmiddelen, maar ik heb wel zicht op processen, administratie en ICT. Dus ik help om dat allemaal in goede banen te leiden." 

'Ik zou niet kunnen kiezen, het klopt voor mij nu'

Twee heel verschillende werelden. "Dat vind ik juist prettig, ik zou ook niet kunnen kiezen. Het klopt voor mij nu. Het maakt alle dingen die ik doe mogelijk. In de muziek volledig je geld verdienen is lastig. Bovendien doe ik voor concerten graag net even iets meer en ben er niet het type naar om dan ieder uurtje te factureren. Dan zou het allemaal ook niet kunnen voor de verenigingen. Maar maak het nou niet groter dan het is. Ik houd van organiseren en het maakt het leven gewoon veel leuker om het zo te doen."

Maar wat wilde je vroeger worden als je later groot was?
"Ik wist nooit wat ik wilde, dat was juist de ellende, maar ik heb wel altijd de balans tussen werk en muziek gezocht. Ik heb het geluk gehad dat er mooi dingen op mijn pad kwamen, en dat maakte dan weer andere dingen mogelijk."


Dirigent

De muzikale jobs lijken overigens bij elkaar al voldoende voor een goedgevulde agenda. "Ik zit inderdaad niet graag stil. Muziek doe ik vooral omdat ik het leuk vind en leuk wil blijven vinden. Naast fanfare Nardinc ben ik ook dirigent bij harmonie St. Jan. Nardinc in Naarden is een toonaangevende fanfare en een heel actieve club muzikanten met veel jeugdleden die vaak doorstromen naar het orkest. Het is erg leuk om daar als dirigent bij betrokken te zijn. St. Jan is een muziekvereniging in Laren. We spelen onder andere bij de processies in Laren en Blaricum: veel traditie, dat is heel mooi."

'Het Kroonkoor dirigeren is echt een cadeautje'

In Weesp is Marco dirigent van het Kroonkoor. "Ook dat is me min of meer overkomen. Koordirigent stond nog niet op mijn cv." Het Kroonkoor begon twintig jaar geleden als een clubje ouders van de Van der Muelen Vastwijkschool die samen wilden optreden bij de kerstviering. "Een week of twee voor de viering benaderden ze mij om de repetities enigszins te coördineren. Toen ze me daarna vroegen of ik het wilde blijven doen, was mijn reactie: dat is goed, maar dan wil ik wel eerder beginnen." Dat werd september. Het projectkoor start sindsdien ieder jaar dan met de repetities en stopt na de concerten rond kerst. In de loop der tijd gingen er steeds meer mensen meezingen die geen binding hadden met de school, het koor werd het Kroonkoor en pianist Hugo de Graaff kwam erbij. "Het is een projectkoor, maar wel een serieus koor met een pittig repertoire dat kwaliteit wil brengen. Dat brengt als dirigent wel een verantwoordelijkheid met zich mee. Als ik me aan het einde van het concert omdraai en buig voor het publiek, dan moet er ook wel wat staan. Ieder jaar trekken we twee keer een volle Van Houtenkerk en we doen mee aan het Weesp Korenfestival. Dit koor dirigeren is echt een cadeautje."

Nog meer muziek

Bij diverse muzikale projecten in Weesp is Marco nauw betrokken of betrokken geweest. Zo was er het Concert aan de Steiger. Ooit door hem het initiatief voor genomen, maar door omstandigheden maakt hij er geen deel meer van uit. "Jammer, maar ik leg de focus op de mooie dingen en de leuke muzikale projecten die ik wel kan doen."

En dat zijn er heel wat geweest. "Ik heb een aantal jaren het Kapellenfestival georganiseerd. Stichting Jubal is een belangrijke pijler in cultureel Weesp en maakt verschillende muziekprojecten mogelijk. Samen met Jubal organiseer ik het scholenproject. Kinderen van groep 5 kunnen dan kennismaken met een instrument en aan het einde van het project geven ze een concert. Helaas zit dat concert er dit jaar niet in." Marco is ook betrokken bij de muziekprijs van de Stichting Jubal. En vorig jaar organiseerden ze - in het kader van de wisseltentoonstelling Muziek in Weesp in het museum - een concert met de Weesper dirigent Johan Schafstall, de opa van Youp van 't Hek, in de hoofdrol. Een bijzonder concert met in de volle Grote Kerk ook een aantal nazaten van de beroemde voorganger van Marco.


Tijdens het Schafstallconcert (Foto: Mathé Snoek)

 "Ik werd gevraagd het gelegenheidskoor te dirigeren en dan vind ik het ook leuk om mee te doen met de voorbereiding. Niet om mijn rol nou te groot te maken, maar het is gewoon leuker als je er echt bij betrokken bent. Samen met Hans Strijd van het Weesper Gemengd Koor ben ik in het archief op zoek gegaan naar de muziek van Schafstall. Nu is zijn muziek niet altijd even toegankelijk, zoals veel muziek uit die tijd, dus ik moest wel keuzes maken. Het moest natuurlijk wel te doen zijn, zowel voor het enorme gelegenheidskoor als voor het publiek." Dat is gelukt, getuige de enthousiaste reacties na het concert.

Het eerstvolgende projectje is met een aantal andere trompettisten op diverse plekken in Weesp de taptoe spelen om twee minuten voor acht op 4 mei.

Muziek in coronatijd

Voor het Kroonkoor heeft deze coronatijd nog geen consequenties. Dat is anders voor de twee orkesten, die niet kunnen repeteren en een aantal optredens hebben moeten afzeggen. Van die leuke projecten, waar Marco naar uitkeek. "Voor 9 mei stond een bevrijdingsconcert met Nardinc op het programma, dat kan nu helaas niet doorgaan. In november speelt St. Jan in Singer Laren. Dat staat nog in de agenda, maar met grote vraagtekens." 

'De muzieklessen gaan online zo veel mogelijk door, maar ik hoop dat we snel weer in het fort kunnen repeteren'

Ook voor de leerlingen van de Gooische Muziekschool gaat het nu anders. Voor Weesp coördineert Marco het aanbod. Na een periode in het gebouw van De Adelaar was de lesruimte daar niet meer beschikbaar en was het nog een hele zoektocht om in Weesp een andere geschikte plek te vinden. Die ruimte is alweer een tijdje gevonden in Fort Ossenmarkt. "Sterker nog, sinds kort hebben we er een tweede nis bij. Het is een fijne plek en nu hebben we voldoende repetitieruimte, dat geeft een hoop rust. We hebben in Weesp 150 leerlingen, van heel jong tot in het voortgezet onderwijs, en ook wel volwassenen. Of je nog kunt beginnen met een instrument leren bespelen als je al volwassen bent? Wij zeggen altijd: je bent nooit te oud voor muziekles. De individuele lessen gaan ook nu, online, zo veel mogelijk door. Dat is eigenlijk al snel gewoon geworden, net als het online vergaderen of een interview, zoals wij nu doen." En toch: "De kinderen zijn nu het eerst aan de beurt om te gaan sporten en weer naar school te gaan. Ik hoop dat dat voor de muzieklessen ook snel geldt."

Zorg

Eind vorig jaar trok Marco via diverse kanalen aan de bel over de uitwerking van het beleid dat mensen zo lang mogelijk zelfstandig thuis moeten blijven wonen. "Allemaal leuk en aardig als je nog fit bent, maar er komt voor iedereen een dag dat het thuis niet meer gaat. Soms na een lang proces waarin je steeds een beetje minder kunt, maar soms ook heel plotseling. Ik heb dat vorig jaar van heel nabij meegemaakt bij een echtpaar in Weesp. Na 67 jaar samen werden zij van elkaar gescheiden omdat mevrouw door haar gezondheid niet langer voor meneer kon zorgen. En dan is er in Weesp geen plaats! Dan mag je blij zijn als er plek is in Loosdrecht. Meneer moest naar een crisisopvang in Breda en kon daardoor zijn vrouw, die heel slecht lag, nauwelijks bezoeken. Zes weken lang lukte het niet om een plek te vinden in de buurt. Hemel en aarde hebben we bewogen. Uiteindelijk hebben ze gelukkig toch nog wat tijd bij elkaar in de buurt kunnen zijn, tot meneer stierf."

'Weespers, weten we wel dat er hier geen plek is als je zorg nodig hebt?'

"Dit schrijnende verhaal kwam op mijn pad, maar zal niet op zichzelf staan. Ik ben gaan zoeken waar ik dit kon aankaarten. Ik kreeg nergens gehoor, niet bij de zorginstellingen in Weesp, niet bij de gemeente, niet bij de politiek. Ik heb alle raadsleden aangeschreven. Alleen van Thijs Elderenbosch van D66 kreeg ik een reactie, terwijl er wel een paragraaf over in het coalitieakkoord staat en er is een motie van de WSP geweest. Maar vervolgens gebeurt er niets. Niemand lijkt het echt te weten op het moment en daar maak ik me zorgen over. Natuurlijk, het is landelijk beleid, maar schop dan als lokale politicus tegen het Haagse beleid, probeer het in goede banen te leiden."

"Zelf de politiek in? Als we niet over twee jaar zouden opgaan in Amsterdam had ik er over willen denken. Maar nu dat een feit is, denk ik niet dat het veel zin heeft. Of het beter wordt als Weesp straks bij Amsterdam hoort? Ik vraag het me af. Ik heb wel een gesprek gehad met een kwartiermaker uit Amsterdam die het beleid moet gaan synchroniseren. Laten we hopen dat het daar beter geregeld is." Marco is het verhaal uiteindelijk op sociale media gaan delen. "Het gaat niet om mij, ik wil niet het onderwerp zijn. Dat is geen bescheidenheid, het gaat me om het verhaal. De bus stopt niet eens voor het zorgcentrum in Loosdrecht. Weespers, weten we wel dat hier geen plek is als je het nodig hebt?"

Op tournee langs de zorgcentra

Marco gebruikt wat van de tijd die hij nu tijdens de coronacrisis niet kan invullen als dirigent om met andere muzikanten een tournee te doen langs zo veel mogelijk zorgcentra in de regio. Wat afleiding voor de bewoners die geen bezoek mogen ontvangen en voor wie de dagen lang zijn. "We spelen met het blazerstrio en een pianist van de muziekschool en voor het duo Ko & Co pak ik de accordeon weer op; die bespeel ik anders alleen nog één keer per jaar bij de kerstviering." 

'De vrijwilligers die er altijd zijn, dat zijn de kanjers'

Er zijn al vijftien optredens geweest in twee weken en er staan er nog meer in de planning. Maar dat is niet zo bijzonder, vindt Marco. "De vrijwilligers die er altijd zijn om te helpen bij activiteiten in zorgcentra, dát zijn de kanjers. Ik maak muziek en dat zet ik in. Het is fijn dat ik iets kan doen in deze tijd. Mensen zijn er dankbaar voor. Maar ik wil geen gedoe van 'kijk mij nou eens', zoals je bij BN'ers weleens ziet. Goed als de muziekschool in beeld komt, maar dat is het. Lekker muziek maken, dat vind ik zelf ook gewoon leuk om te doen."