De laatste weken zagen we een enorme stijging in het aantal klanten dat naar onze boerderijwinkel kwam. Mensen die de supermarkten wilden omzeilden, die een uitje in de buitenlucht wilden of die de lokale ondernemers wilden steunen. Fijn voor ons, en fijn om alle mensen te zien genieten van de ruimte op ons erf.

Een maand geleden werd ook een stuk weiland afgezet, zodat de yogalessen van Yogatoday weer doorgang konden vinden. Met de kalfjes als nieuwsgierige toeschouwers en het gras kietelend onder de blote voeten konden tientallen – vooral – vrouwen eindelijk weer hun oefeningen doen. Voor ons een kleine moeite en – wederom – fijn om de mensen blij te zien.

Deze week was het ook weer voor het eerst sinds de uitbraak van corona dat onze zaal was afgehuurd. Een spannend moment, want we wilden graag de 1,5 meter tussen de gasten waarborgen. Met de tafels en stoelen in de juiste opstelling, alcoholdoekjes op de tafels en desinfectiegel bij de ingang was ik vijf minuten voor tijd helemaal klaar om de groep te ontvangen. “Nu het zonnetje schijnt kunnen we misschien ook wel gewoon lekker buiten zitten”, stelde een van de vrouwen bij binnenkomst voor. “Dat is nog meer coronaproof.” Ik keek even naar de mooi gedekte tafels binnen en slikte, maar vond het prima om alles naar buiten te verplaatsen. Zolang zij maar een leuke middag hadden.

Terwijl de groep op ons terras bijpraatte over de afgelopen maanden – als collega’s hadden de meesten elkaar alleen via zoom gesproken – belde er een uitvaartondernemer naar onze boerderij. “Staan jullie ervoor open een uitvaart op jullie erf te faciliteren? In de kerk is momenteel maximaal 30 mensen toegestaan, maar als de ceremonie in de buitenlucht plaatsvindt mag de familie meer mensen uitnodigen.” Nooit eerder was onze deze vraag gesteld, maar het voelde bijna als een eer. Een begrafenis is zo intiem, persoonlijk en waardevol voor diegene die afscheid moeten nemen. Natuurlijk wilden we daaraan meewerken.

En zo is de boerderij niet alleen meer een plek van koeien, trekkers en varkens, maar een plek waar mensen kunnen samenkomen, genieten en rouwen. Met genoeg ruimte, genoeg frisse lucht. Fijn om daar als boerin getuige van te mogen zijn.