'Thuis heb ik geen piano, hier kan ik toch spelen'

BLARICUM - Maikel Goossens (64) uit Blaricum neemt trouw elke zaterdagochtend de bus naar Hilversum. Daar stapt hij over op de trein, om vervolgens vanaf station Weesp te voet de laatste kilometer naar het verpleeghuis De Hogeweyk af te leggen. Hij gaat op bezoek, maar niet bij een levend mens. Het is de piano in de hal die op hem wacht.

"Ik ben veel te laat begonnen met spelen", verzucht Goossens. Hij beroerde de toetsen voor het eerst toen hij al dik in de veertig was. "Toen woonde ik nog in Amsterdam, in de Pijp. Daar had je Tabitha: eigenlijk een verzorgingshuis, maar de hele buurt kwam daar om koffie te drinken."

Fabrizio Galigaris
Toen Goossens eenmaal de smaak te pakken had, zocht hij steeds meer 'openbare' piano's op. Thuis had hij geen vleugel - nog steeds niet trouwens - dus als hij zich het pianospel eigen wilde maken dan moest hij daarvoor op zoek naar beschikbare instrumenten. Zo'n drie jaar geleden, een bevriende accordeonist had Goossens inmiddels het notenschrift bijgebracht, stuitte de Amsterdammer via YouTube op de piano-arrangementen van de Italiaan Fabrizio Galigaris. Betoverd door de arrangementen van deze musicus bestelde Goossens alle bladmuziek die er van de Italiaan bestond en sloeg aan het studeren. Dan weer in een bejaardenhuis, dan weer in een boekhandel. Werden zijn toehoorders dan niet horendol als een bepaald stukje niet lukte en steeds over moest? De pianist: "Nee hoor, dat merkten ze niet. Als er iets fout ging speelde ik gewoon door. Inmiddels zitten de stukken er goed in en ben ik in staat uren achter elkaar en vrijwel foutloos de werken van Fabrizio te spelen."

Achtergrondmuziek
Ook in het Weesper verpleeghuis speelt hij op de zaterdagen zes uur achtereen (van 10.00 tot 16.00 uur) arrangementen van de Italiaanse componist. Om verzoeknummers vragen zijn toehoorders niet - en al zouden ze dat doen, daar begint Goossens niet aan. "Ik heb me toegelegd op Fabrizio, dat vind ik mooi. Het is ook geen concert, het is 'slechts' achtergrondmuziek. Ik krijg er geen geld voor, dat hoeft ook niet. Ik wil gewoon pianospelen en dan bij voorkeur de muziek die ik zelf mooi vind. Mijn pianospel brengt leven in de brouwerij; dat is ook fijn voor de bewoners en de medewerkers, toch?"