Experimentele kerkdienst met gastsprekers, The Beatles en karaoke
De grenzen tussen religie, spiritualiteit en zingeving vervagen. Hoe geef je als geloofsgemeenschap vorm aan deze ontwikkeling?
WEESP De een kwam er speciaal op af, de ander zit er nagenoeg elke zondag en weer een ander liet dit keer bewust verstek gaan. Feit was dat de mensen die afgelopen zondag aanwezig waren in de Grote Kerk een unieke 'kerkdienst' bijwoonden. Onder de noemer 'Feestje in de kerk' hielden Marije Hage, Nora Schenk, Petra Feddema en Eric Hage een bijeenkomst die niet (zozeer) draaide om religie, maar om inspiratie en verbinding.
Was het zondag nou een kerkdienst ja of nee? Ja, want de bijeenkomst was in de Grote Kerk - op een zondagochtend. Dominee Marije Hage leidde de 'dienst'. In een toga. Ze ontstak de paaskaars, gaf gelegenheid tot een gebed en gaf aan het eind Gods zegen mee.
Maar het antwoord kan ook nee zijn. In plaats van een preek waren er vijf korte betogen. Oud-zwemleraar Victor Ferrero trommelde op zijn djembé en haalde herinneringen op aan zijn moeder Rosa, die elke pijntje wist te verhelpen met een kruidje uit haar tuin. Petra Feddema legde een link tussen religie, seksualiteit en relaties en deelde hoe zij haar weg daarin vond: "In mijn leven zijn er twee geliefden en ik hou van beide evenveel. De enige manier waarop dat er kan zijn is in volledige openheid". Kunstenaar Eric Hage vertelde dat haar complexe jeugd - een door oorlog getraumatiseerde moeder, een incestgeschiedenis en ziekte/invaliditeit haar een perspectief op het leven hebben gegeven, die niet iedereen gegeven is. Dima Najjar, die in 2012 met haar gezin Aleppo ontvluchtte, liet vijf koffers zien: "Daar zaten al onze spullen in. 'Ook mijn speelgoed?', vroeg mijn dochter. Ik stelde haar gerust met: "Alles wat we nodig hebben om gelukkig te zijn, hebben we bij ons." En tot slot: "Laten we de verschillen tussen ons aanvaarden, zodat ze niet meer tussen ons in staan."
Tussen de betogen door was er (live)muziek. Zo zongen Mariska Hilders en Pauline de Groot 'Mag ik dan bij jou', kreeg Kai von Rosenberg de zaal aan het zingen met 'Let it be' van The Beatles, en werd de dienst besloten met de karaokeversie van 'Leef' van André Hazes jr. Kortom, de vraag 'kerkdienst ja of nee', laat zich lastig beantwoorden. En wat maakt dat eigenlijk uit? De kerk zat stampvol, de verbinding was voelbaar, de regenboogkaarsen flakkerden en door alle persoonlijke verhalen durfden ook anderen zich te uiten. Dat kon met viltstift op een enorme rol papier of hardop door de microfoon. Een jonge vrouw met autisme sprak dapper: "Het heeft lang geduurd, maar ik weet nu dat ik er mag zijn. Die rare blikken, het gefluister achter mijn rug... Het doet er niet meer toe, ik ben wie ik ben en er wordt van me gehouden."
