Noodtoestand
MensenRedelijk fashionably late ben ik er zeker mee, maar toch haal ik mooi even die aangeraden voorbereidingen op een noodsituatie aan. Oftewel dat noodplan voor het moment dat het internet uitvalt, en je de eerste 72 uur op je eigen zorgvuldige natte én droge zelfredzaamheid moet door te zien komen.
Nu ben ik van Generatie Nix én getrouwd met een Boomer, dus zet ik mijn koffie offline en appt de koelkast mij niet als de melk op is. Maar kaartlezen zonder maps en off-the-grid kamperen kan ik als de beste. Dus je snapt: mijn hele zolder is gewoon één grote goedgevulde crisiskist.
Dus toen dat landelijke doemdenk-vooruit-boekje vol adviezen bij ons op de mat viel, maakte dat mij de pis niet lauw. Om er enigszins in mee te gaan, slofte ik voor de bühne naar boven en griste een knijpkat, een radio en een gasbrandertje van een plank.
‘Mijn hele zolder is gewoon één grote goedgevulde crisiskist’
Alle drie uit de vorige eeuw, maar in een uitstekende staat. Uit de boekenkast trok ik in het voorbijgaan nog een dikke pil van een getormenteerde, larmoyante romanticus uit de eeuw van voor de vorige, én een spelletje Mens-erger-je-niet. Ik bestelde er wat kilo’s houdbaarheid bij en klaar was Kees.
Tot het ging sneeuwen dus, en niet zo’n beetje ook. Met onbegaanbare wegen en uitvallende treinen lag alles ineens in standje winterslaap onder een witte deken stil te wachten op beweging.
Dat werd thuiswerken geblazen, en gezellig met manlief L en de katten op elkaars lip zitten. Een noodtoestand wil ik dat niet noemen, maar wie meer dan één kat heeft weet dat de pleuris dan elk moment kan uitbreken.
Tenzij je uit de losse pols kwistig met knusse kneuterigheid als pinda’s pellen en spelletjes spelen kan strooien. Zoals ik dus. Voorbeeldig fabriekte ik er ook nog een warme choco bij. En warempel: een crisis werd bezworen.
Alleen maakt één voorbeeld natuurlijk nog geen regel. Maar laat er nou net een nieuw koufront deze kant op komen, zeg. Nog een dag of twee om pinda’s, bordspellen, melk, cacao en suiker in te slaan; dé fijnste ingrediënten voor een gezellig potje offline Mens-erger-je-niet.
Copywriter Stephanie Prinssen is altijd in voor het schrijven van een creatieve tekst én werkt in de communicatie bij een non-profitorganisatie.