De Bakfiets

Toen onze kinderen klein waren en wij in Amsterdam Centrum woonden, nam ik ze regelmatig mee op de fiets. Eén kind op een zitje aan het stuur en twee op een zitje op de bagagedrager. Vaak nog twee kinderen op hun eigen fietsje. De fietstochten met ons gezin gingen eigenlijk zonder uitzondering prima.

Onderweg vanuit Amsterdam Centrum naar het Amsterdamse Bos, de Oostelijke Eilanden of het Vondelpark was de fiets ook met zitje een prima wendbaar vervoermiddel met goed overzicht in het drukke Amsterdamse verkeer. Wij hebben er veel plezier aan beleefd.

Bakfietsen waren destijds driewielfietsen met een e-nor-me bak, bijzonder geschikt voor bijvoorbeeld studenten die moesten verhuizen. Deze bakfietsen trapten heel zwaar, konden makkelijk kantelen en hadden een tergend langzame slakkengang, zeker op bruggen. Eigenlijk best hinderlijk en gevaarlijk.

Hoe anders is het nu! In de straten van Weesp zie ik vrijwel nooit meer een volwassene met twee of meer kinderen op een gewone tweewieler rijden. Die ouderwetse bakfiets is helemaal nergens meer te bekennen. Wel zie ik regelmatig een massale stroom van smalle zware bakfietsen met elektrische motor in de buurt van scholen en kinderopvang. Vaak gevuld met een paar kinderen. Een handig vervoermiddel voor jonge gezinnen!

Kinderen horen natuurlijk voor hun eigen veiligheid met helm en gordel in de bak te zitten, maar ook dan nog kunnen deze bakfietsen voor onveiligheid zorgen. Ouders op zo’n bakfiets lijken altijd haast te hebben. Ze kunnen ook heel hard fietsen, de remweg is best lang en het overzicht in bochten is nogal eens slecht. Het ongeluk ligt op de loer!

Een paar van mijn patiënten zijn door een bakfiets omvergereden en hebben ernstig letsel opgelopen. Er is dus ook iets níet veranderd. Bakfietsen zijn voor veel andere weggebruikers eigenlijk best hinderlijk en gevaarlijk.