Van de roeiboot naar de Noordkaap: Antoni en Siem fietsen voor Parkinson

WEESP Twee studenten, twee gravelbikes en twee grote doelen: de Noordkaap bereiken én geld inzamelen voor Parkinson Nederland. Weesper Siem Pontman (21) en zijn vriend Antoni Zografos (20) vertrekken eind juni op de fiets richting het noordelijkste puntje van Europa, ongeveer 4.000 kilometer verderop.

door Hans Peijs

De diepste drijfveer voor de tocht ligt bij Pontman. Zijn opa, die aan de ziekte van Parkinson leed, overleed vorig jaar. Die opa was zelf al drie keer bij de Noordkaap geweest. "Ik vond het een mooi eerbetoon om dat dan voor hem te doen. Hij is er meerdere keren geweest en ik nog nooit. Dat leek me heel vet om te doen", zegt Pontman.

Vrienden via roeivereniging Weesp

Ze leerden elkaar kennen via het roeien. Pontman was actief bij een roeivereniging in Weesp toen Zografos vier jaar geleden vanuit Zuid-Afrika naar Nederland verhuisde.

"Ik wou gaan roeien, want daarvoor deed ik aan wedstrijdzwemmen", vertelt Zografos, die opgroeide in Zuid-Afrika maar van Griekse afkomst is. Het contact kwam er niet meteen. "In het begin hadden we niet zoveel contact, want hij sprak Engels en mijn Engels was niet zo goed", lacht Pontman. "Maar toen hij meer Nederlands ging leren, kregen we steeds meer contact."

Beide jongens roeiden op hoog niveau, Pontman bij Nereus in Amsterdam, Zografos bij Triton in Utrecht. Maar na een periode van negen trainingen per week besloten ze allebei te stoppen met wedstrijdroeien. De sport had veel gegeven, maar ook veel gevraagd. "Bij roeien had je alleen roeien en je studie. Een sociaal leven was er niet. Nu hebben we dat een beetje teruggedraaid."

Van indoor fietsen naar gravel

Het fietsverhaal begon eigenlijk als alternatief voor de verplichte indoortrainingen tijdens het roeien. "Iedereen ging binnen fietsen, maar daar hadden wij geen zin in", vertelt Pontman. Ze kochten een tweedehands gravelbike via Marktplaats en ontdekten al snel hun liefde voor gravel.

Langere afstanden, onverharde wegen, vrijheid. "Dan merk je dat lange afstanden je wel lekker liggen", lacht Zografos. Voor Pontman speelde ook de inspiratie van thuis mee. "Mijn vader heeft veel fietsvakanties gedaan. Hij is ooit naar Istanbul gefietst. Hij heeft altijd mooie verhalen verteld en dat vond ik heel interessant."

Vorig jaar werd Schotland de grote testrit. Drie weken fietsten ze er door de heuvels, kampeerden ze wild in de ongerepte natuur. "Maar eigenlijk wilden we helemaal niet terug", zeggen ze. En zo ontstond het plan voor iets veel groters.

Via Denemarken en Zweden naar de Noordkaap

Het duo vertrekt op vrijdag 27 juni vanuit Nederland en fietst via Denemarken en Zweden naar de grens met Finland, om vervolgens door te stoten naar de Noordkaap in Noorwegen. Daarna rijden ze zo ver mogelijk terug langs de kust, totdat de tijd hen dwingt te stoppen, want in september begint de studie weer. Pontman studeert Aarde, Economie en Duurzaamheid in Amsterdam, Zografos Farmaceutische Wetenschappen in Utrecht.

De afstand naar de Noordkaap bedraagt ruim 4.000 kilometer. "Als je honderd kilometer per dag fietst en rekening houdt met een paar rustige dagen, kom je rond de veertig, misschien 42 dagen", legt Pontman uit. Ze zijn fit genoeg: ook nu trainen ze nog zes tot zeven keer per week, zo'n twaalf à dertien uur in totaal. Zografos: "Dat is wat we leuk vinden. We halen er energie uit."
Voor de tocht schafte het duo twee nieuwe gravelbikes aan. Zografos: "Een gravelbike is eigenlijk een racefiets met andere banden, en zonder vering. De banden zijn tubeless, zodat een lekke band onderweg geen ramp is. Er zit een vloeistof in die het gat dicht. Je hoeft alleen bij te vullen en weer op druk te brengen."

Twintig kilo op de fiets

De bepakking is een wetenschap op zich. Vorig jaar in Schotland pakten ze allebei afzonderlijk in, met als gevolg rugzakken vol dubbele spullen. Dat kan handiger en daarom pakken ze nu samen in, met als doel maximaal rond twintig kilo per persoon. Het hoogst noodzakelijke: twee setjes fietskleding, een goede regenjas (onmisbaar in Noorwegen) één tent, slaapzakken en wat losse kleding.

Voor eten stoppen ze onderweg bij winkels. 's Avonds staat er vooral pasta op het menu, want koolhydraten stapelen is belangrijk. Sportreepjes, bananen en isotone dranken houden hen op de fiets. En voor noodgevallen: altijd wat reservevoedsel meenemen. Vorig jaar kwamen ze in Schotland dagenlang geen winkel tegen. "We hadden nog een pak meel en water. Dus hebben we een groot kampvuur gemaakt en onze eigen pizza's gebakken. Met uitjes erop, die waren best lekker", vertelt Zografos.

Slaapmaskers gaan ook mee, want boven de poolcirkel is het in de zomer dag en nacht licht. "Om twaalf uur 's nachts is het net zo licht als om acht uur 's ochtends", weet Pontman, die al zeven zomers achter elkaar met zijn ouders in Scandinavië doorbracht.
Muggen zijn een ander verhaal. In Schotland werden ze vorig jaar geplaagd door wolken kleine bijtvliegjes ‘midges’ in het Engels. "Die komen in zwermen op je af. Je kan gewoon niet naar buiten", zegt Zografos. Muggennetten en -spray staan dan ook hoog op de paklijst.

Geen medicijn voor Parkinson

Dat de keuze op Parkinson Nederland viel als goed doel heeft naast het gegeven dat deze ziekte bij Siems opa grote indruk op hem heeft gemaakt, ook een wetenschappelijke achtergrond. Als student Farmaceutische Wetenschappen volgde Zografos vorig jaar een vak over de farmacologie van het centrale zenuwstelsel. "Mijn docent zei: deze ziekte is al heel lang bekend, maar er is nog geen medicijn voor. Dat is ook een reden om voor Parkinson te gaan."

Via de website van Parkinson Nederland hebben ze een fundraisingpagina aangemaakt. Het doel is 5.000 euro. "Als het 4.000 wordt, is er geen man overboord, en als het meer wordt is het sowieso oké", zegt Pontman. "Maar we gaan ons best doen om die 5.000 te bereiken." Ze schieten al best op, want na vijf dagen stond de teller al op ruim 500 euro.

Volgen kan via Instagram: @BikingMates. Een PolarSteps-account wordt nog aangemaakt en via Instagram gedeeld.