Cees Sluyk nam ongewild afscheid van de Weesper politiek: ‘Ik had nog één keer gekozen willen worden’

WEESP CDA-politicus Cees Sluyk hoopte zijn loopbaan in de bestuurscommissie zelf af te sluiten. Maar het CDA haalde slechts één zetel en Sluyk stond op plek twee. Een gedwongen afscheid.

door Hans Peijs

Samen met Tineke Booij van de WSP was Sluyk het bestuurscommissielid met de meeste vlieguren in de voormalige gemeenteraad van Weesp. Maar waar Booij zichzelf op een onverkiesbare plaats zette, wilde Sluyk graag nog een keer terugkeren. “Nog een jaar of twee, in die periode mijn afscheid aankondigen, en dan op een mooie manier ermee stoppen, zo had ik het bedacht.”

Het liep anders: het CDA haalde slechts één zetel en Sluyk stond op plek twee. Zijn partijgenoot, Katinka Hilders-Van de Wetering, hoopte op drie zetels. “Ik vond twee realistisch. Het is er slechts één geworden, helaas. We zijn niet door de kiezer beloond. Blijkbaar krijg je meer zetels als je je verzet tegen de gemeente Amsterdam, dan wanneer je besluit er het beste van te maken omdat je de situatie toch niet meer verandert.”

Die uitslag heeft er stevig in gehakt. Niet alleen omdat daarmee zijn politieke loopbaan eindigde, maar ook omdat hij graag zelf de laatste stap had gezet. Nu was het een gedwongen afscheid zonder afscheid te kunnen nemen. “Ik hou van dossiers én van verhalen die rond zijn, en dat is dit niet. Bij de laatste vergadering voor de verkiezingen van de bestuurscommissie werd afscheid genomen van leden van wie we wisten dat ze niet meer zouden terugkeren. Daar zat ik niet bij omdat ik me verkiesbaar had gesteld. Dat vind ik jammer.”

Van gemeenteraad naar bestuurscommissie

Met de afwezigheid van Sluyk is een ervaren politicus weg uit de bestuurscommissie. Hij kwam in 2010 in de gemeenteraad van Weesp. “Ik zat in de commissie Welzijn van de gemeente Weesp en ben in 2010 gekozen in de gemeenteraad”, vertelt hij. Voor het CDA, de partij die hem past als een jas. “Het gedachtengoed van het CDA sluit het beste aan bij mijn persoonlijkheid. Niet het ik, maar het wij.” In de gemeenteraad voelde hij zich op zijn plek. Vooral op de laatste jaren kijkt hij met voldoening terug. “Ik heb er zeker de laatste jaren intens van genoten.”

Hij was toen onder meer voorzitter van de commissie algemene zaken en middelen, voorzitter van de werkgeverscommissie van de griffie en plaatsvervangend voorzitter van de gemeenteraad. “Dat was een mooie periode, want dan zit je er middenin.”

Geen wethouder voor vier maanden

Aan het eind van de laatste raadsperiode kwam de vraag of het CDA een wethouder kon leveren. Sluyk was de eerste optie, maar liet de klus aan Hilders-Van de Wetering. “De onzekerheid was te groot, want we wisten helemaal niet hoe dat met een bestuurscommissie zou gaan. Ga ik dan mijn baan opgeven? Ik vond dat een slecht idee.” Bovendien ging het om een zeer korte termijn. “Vier maanden”, zegt hij. “Als het nou langer was geweest, zeg een jaar of langer, had ik gezegd: ‘oké, graag.’ Maar nu niet.”

Van meebeslissen naar adviseren

Na de fusie van Weesp met gemeente Amsterdam veranderde de rol van Sluyk, en die van iedere politicus in Weesp, in het politieke debat ingrijpend. In de bestuurscommissie ligt de macht namelijk niet direct bij de lokale bestuurders. “In de gemeenteraad zijn je bevoegdheden natuurlijk heel anders. Die zijn vastgelegd in de gemeentewet, terwijl je in de bestuurscommissie een advies geeft aan het college waarmee de wethouders kunnen doen en laten wat ze willen.”

Dat verschil voelt hij duidelijk. Waar hij in de gemeenteraad echt kon meebeslissen, moest hij in de bestuurscommissie maar hopen dat gemeente Amsterdam iets met de adviezen deed. “Je hebt natuurlijk ook heel weinig budgetrecht. Dat recht ligt bij de gemeenteraad, daar is niets aan te veranderen.”

Bomen Korte Muiderweg: voorbeeld van gemiste kans

Hij noemt de discussie over de kap van een groot aantal bomen langs de Korte Muiderweg voor een renovatie van deze weg als voorbeeld van hoe het niet moet. In de gemeenteraad had een dossier als dit volgens hem op een andere manier behandeld kunnen worden. “Daar hadden we gewoon met elkaar gezegd: zo gaan we het niet aanpakken. In de bestuurscommissie kan dat niet.” Toch wil Sluyk niet doen alsof de bestuurscommissie een tandenloze tijger is. “Met de meeste adviezen die wij hebben overgebracht aan het college van Amsterdam zijn ze serieus mee omgegaan.” Maar bij een aantal onderwerpen bleef de frustratie groot. “Soms was het echt een gemiste kans”, neemt hij de Korte Muiderweg weer als voorbeeld.

‘Het CDA dealde het beste met Amsterdam’

Sluyk is kritisch op de bestuurlijke overgang, maar ook realistisch. “Laat ik daar heel helder over zijn: wij waren als partij tegen Amsterdam. Samengaan met Gooise Meren had onze voorkeur. Maar ik denk dat het CDA uiteindelijk de partij is die het beste heeft kunnen dealen met gemeente Amsterdam.” Volgens hem was het na de uitslag van het referendum waarin een ruime meerderheid in Weesp koos voor aansluiting bij de grote broer aan de westkant van Weesp namelijk zaak om het maximale voor Weesp eruit te halen.

“Het is Amsterdam geworden en terug kunnen we niet meer. Dat wat we eruit kunnen halen bij gemeente Amsterdam ten gunste van Weesp, halen we eruit.” Hij noemt daarbij de rol van zijn partijgenoot Katinka Hilders-Van de Wetering als voormalig voorzitter van de bestuurscommissie positief.

“Ik vind dat Katinka het heel goed heeft gedaan de afgelopen vier jaar. Ze is pragmatisch en realistisch.” Ook over haar positie in gemeente Amsterdam is hij te spreken. “Ze lag erg goed bij haar medebestuurders in de andere stadsdelen. Ja, ik denk zeker dat haar manier van werken in de bestuurscommissie eraan heeft bijgedragen dat ze, ondanks het feit dat het CDA maar één zetel heeft, toch weer in het dagelijks bestuur zit.”

Daarmee is wel een vreemde situatie ontstaan. Hilders-Van de Wetering zit in het dagelijks bestuur, maar er is niemand van het CDA die het dagelijks bestuur kritische vragen kan stellen. “Natuurlijk is het vreemd dat het enige CDA-lid van de bestuurscommissie portefeuillehouder is. In de afgelopen vier jaar stelde ik vragen aan het dagelijks bestuur waar Katinka in zat, maar er is nu niemand die die rol vervult. Maar dat is wat dit bestuursorgaan nu eenmaal met zich meebrengt.”

Afscheid dat niet kwam

Een bestuursorgaan waarbij hij voortaan aan de zijlijn staat. Sluyk had graag zijn politieke loopbaan op een mooie manier willen afronden, maar dat is er niet van gekomen. Het laatste hoofdstuk blijft daardoor ongeschreven. Sluyk is daarbij echter wel iemand van ‘de ene deur gaat dicht, dan gaat er ergens anders weer één open.’

“Ik zou het bijvoorbeeld leuk vinden als ik nieuwe raadsleden van het CDA zou kunnen begeleiden bij hun eerste schreden op het politieke pad, en anders zijn er vast andere mogelijkheden. En als Katinka iets wil weten of even wil overleggen, mag ze me altijd bellen. Maar wat ik zeker niet ga doen, is vanaf de publieke tribune het debat volgen. Het boek is dicht en dat biedt mooie kansen op nieuwe dingen.”