Column

Meestoppen

wo 17 jun, 10:08 Mensen

Hij stopt. Eind vorig voetbalseizoen twijfelde hij al, maar dit jaar doofde het vuur langzaam maar zeker helemaal. Lang hield ik het erop dat hij gewoon een flegmatieke stijl heeft. Waarmee je het à la Frank Rijkaard, ver kunt schoppen. Maar nee, echt geen zin meer.

Op zich niks bijzonders, natuurlijk. Kinderen stoppen continu met een sport. Wat ik alleen nu pas besef, is hoe je als ouder gedwongen ´meestopt´. Zeker als je jarenlang traint, coacht, fluit. Meeleeft met de jochies, de ouders, de club. We springen samen van de hele FC Weesp-trein, die zonder ons voortdendert.

Met een tas vol herinneringen, dat wel. Neem de eerste overwinning, in de vrieskou uit bij Muiden. Of de eerste keer dat-ie scoorde, waarbij ik tot mijn verbazing merkte dat ik mijn hand op mijn hart legde. Of hoe hij zijn penalty een tijdlang liever op de lat schoot dan erin. Of laatst nog, hoe ze bij Volendam na een achterstand acht witblonde jochies versloegen.

‘We springen samen van de hele FC Weesp-trein, die zonder ons voortdendert’

De allerlaatste wedstrijd was - hoe rond kan een cirkel zijn - uit bij Taba, de Amsterdamse club waar ik zelf nog bij de veteranen speel (géén ‘walking football’ of klein veld overigens, dat lijkt iedereen te denken als je de 50 bent gepasseerd: gewoon elf tegen elf, met grote-mensen-doelen).

Het liefst had ik ook nog jaren bij hem langs de lijn gestaan. Ik herinner me hoe mijn vader stilletjes kon genieten van mijn voetbalteam. Zeker toen dat in mijn tienerjaren steeds meer op voetbal begon te lijken. Hoe klein en te overzien het leed ook, die laatste weken kwam toch het besef: dat zit er voor mij als vader dus niet in.

Want hij stopt. Het is tijd voor nieuwe dingen. Misschien tennis, misschien zwemmen. Sporten waarbij toeschouwers niet zoveel roepen als bij voetbal, dat is ook wel lekker. Sporten waarbij we een heel ander deel van de Weesper gemeenschap gaan leren kennen. Ook leuk, wel anders.

Ik troost mij met de gedachte dat het de beste kan overkomen. Sterker nog, het overkomt de beste. Bij de laatste training begreep ik van een ex-topvoetballer dat zijn zoon ook stopt. Ik bedoel maar. Meestoppen doe je zelden alleen.

Paul de Lange is communicatieadviseur. Eerder was hij columnist voor Nu.nl en Het Parool.