Vetfiets

Nog voordat ik voor het eerst een fatbike door Weesp zag fietsen, zag ik een keer de bierfiets rondrijden (daarna nooit meer gezien, nooit iets over gelezen ook: het kan een boze droom geweest zijn). 

Geloof me, dan valt zo´n fatbike ergens nog wel mee. Al past die natuurlijk net zo goed niet in Weesp.

Laatst zag ik er een met drie jeugdigen erop door de Emmastraat gaan. Een straatje zo petieterig dat ik er later denk ik amper met een rollator doorheen zal durven. Maar ja, het is wel de kortste weg tussen supermarkt en school. Dus als scholier ga je die afstand (toch al gauw een steenworp of twee) niet lopen als het niet per se hoeft

Het valt me altijd op dat in de fatbike-discussie louter tegenstanders aan het woord komen. Elke puberlogica ontbreekt. Terwijl al die tegenstanders ooit pubers waren.

Want natuurlijk zijn fatbikes ongelofelijke ondingen. Die naam alleen al, letterlijk vertaald ‘vetfiets’. Alsof je een soort dikmaakpak onder je kont duwt. Je zou denken dat alleen al daarom geen zinnig mens ermee geassocieerd wil worden.

En natuurlijk zal er snel een leeftijdsgrens komen. Of een helmplicht. Of beide. Dan is de lol er snel vanaf.

Maar… stel je voor dat je nu een jaar of 13, 14 was. Waarmee onvermijdelijk de dag dichterbij kwam dat je te lui zou worden om op eigen kracht te trappen. Lang leek het erop dat je dan aan de scooter zou moeten. Dat zou betekenen: eindeloos sparen, wachten tot je 16e, je rijbewijs halen, een helm dragen die dagelijks het belangrijkste op aarde - je kapsel - ruïneert.

Dan ineens is er iets nieuws dat door nauwelijks te trappen lekker hard gaat. En met een kleine aanpassing snoeihard. Waar je geen rijbewijs voor nodig hebt. Waar je, vet als hij is, met zijn drieën op kan. Waarbij je geen helm op hoeft. En o ja, dat alles ook nog eens stukken betaalbaarder dan de scooter.

Natuurlijk is de keuze voor de fatbike door puberogen een volstrekt logische.

Ooit, en wat mij betreft snel, zullen we vol verwondering terugkijken op het tijdperk der fatbikes. Tot die tijd is het - afhankelijk van je leeftijd - nog even afzien of genieten geblazen.

Paul de Lange is communicatieadviseur. Eerder was hij columnist voor Nu.nl en Het Parool. Volgende week: Jackie June ter Heide.