Afbeelding
Column

Samenveerwip

Mensen

Ik besef dat ik al een jaartje of 45 geen doelgroep meer ben. En dat de bedoelingen ongetwijfeld goed zijn. Maar als ik in deze krant lees dat een speeltuin na een inspraakronde verrijkt wordt met ‘een combinatietoestel, samenveerwip en balanceerelementen’, word ik toch wat sceptisch.

In dit geval gaat het om de speeltuin aan de Aetsveldselaan (waarvan het me altijd weer verbaast dat die niet in Aetsveld ligt). Al had het net zo goed om een andere speeltuin kunnen gaan. Want de gemeente pakt voortvarend alle verouderde speelplekken in Weesp aan.

Maar bij het speeltuintje aan de Aetsveldselaan kwamen zoon en ik weleens. Sterker nog, tijdens zijn piratenfase was het misschien wel zijn favoriete plek in Weesp, dankzij het houten schip dat schuin uit de grond stak. In zijn aansluitende cowboyfase deed het schip net zo gemakkelijk dienst als een soort ranch waar je je lasso omheen kon werpen. En in Sinterklaastijd als Pietenboot.

Het deed me denken aan het houten gevaarte uit de speeltuin van mijn jeugd. Bedoeld als fort was dat net zo goed een loopplank om vanaf te polsstokverspringen. Dat is het geweldige aan goede speeltoestellen: dat je ze ook kunt gebruiken voor dingen waar ze niet voor bedoeld zijn. Dat ze de kinderfantasie prikkelen.

ADVERTENTIE

Zo kun je een bunker ook prima gebruiken als klimmuur, bewijst de speeltuin bij Achter het Vosje. Die blijft dan ook een favoriet. En verder we zijn in Weesp natuurlijk gezegend met de onvolprezen Don Bosco-speeltuin.

Maar of de speeltuin bij de Aetsveldelaan er door kinderogen nou op vooruit is gegaan? Uit nieuwsgierigheid gingen zoon en ik er laatst eens kijken. Het was fonkelnieuw allemaal. Het hout glom door het druilerige beginjaarsweer heen. Ik wees hem op iets waarvan ik vermoedde dat het het combinatietoestel was - al zouden het ook de balanceerelementen kunnen zijn.

Zoons reactie: ‘Komt het schip nog terug? Dat vond ik leuker.’

Nee, zijn schip komt niet meer terug. Net zomin als mijn houten fort ooit nog terugkomt. Misschien zijn we allebei al te oud geworden voor dit soort speeltuinen. Gelukkig hebben wij de herinneringen nog. Ik hoop oprecht voor alle kinderen na ons dat hun samenveerwip net zo fantasierijk uitpakt.

Paul de Lange is communicatieadviseur. Eerder was hij columnist voor Nu.nl en Het Parool. Volgende week: Jackie June ter Heide.

Afbeelding

Mis niks, lees alles!

Wil je ons steunen en al onze artikelen lezen?
Kies hier je abonnement.

Uit de krant