Seismowaus

Wie door Weesp loopt, ziet ze overal en nergens liggen: maffe wit-oranje kastjes. Die daar nogal raadselachtig schijnbaar iets lopen te doen. Zelf had ik ze – omdat ze precies daar liggen waar harige vriendjes graag hun poot optillen – tot hondenpiesdetectiemeters gebombardeerd.

Maar sinds vorige week weet ik door een artikel in deze krant wel beter. Het zijn gewoon geinige grondafluisteraars die trillingen meten voor aardwarmteonderzoek, dat wordt ingezet om uit te vogelen of jij er straks lekker fossielvrij warmpjes bij kan zitten.

Ze dienen een hoger doel dus, en daarvoor moet elke bodemlijke beef en bibber met Zwitserse precisie in kaart worden gebracht. En dat doen ze niet alleen. Welnee, ze betrekken er ook vibroseismische expertise bij. Dure woorden, ja. Van het type ‘drie keer lezen en het dan nog niet snappen’.

Dure woorden, van het type ‘drie keer lezen en het dan nog niet snappen

Noem het toch wat het is: een transportmonster met een megatrilplaat dat ’s nachts door de straten schuifelt en het asfalt om de zoveel meter een flinke dreun verkoopt. Met een kabaal waar je compleet seismowaus van wakker schrikt.

Niet dat het mij is overkomen – ik kom in dat genre niet verder dan wat krakend hemelgeweld tegen het ochtendgloren. Dus een klein beetje inleven kan ik mij wel.

En dat brengt mij bij mijn twee harige natneuzen die altijd in een poep en een zucht de beste warmteplek in ons huis opsporen om er dan gelukzalig overheen te rollen. Gewoon op gevoel. Zonder ingewikkelde fratsen en veel te dure praatjes. En ze laten zich ook nog eens uitbetalen in aai, blikvoer en droge brokjes.

Hoezo hebben die drillende aardschokarchitecten geen kattenleger ingezet? Volgens mij wemelt het hier in Weesp van die gasten. Die zijn ervoor geboren, die hebben er een neus voor. En beter: die gaan geruisloos te werk. Op wat spinnen en mauwen na, dan.

Nu alleen nog even een maniertje vinden om een eigenzinnige bende aan te sturen. Want luisteren? Ho, maar! Ik heb er een die – wat ik er ook van zeg – haar favoriete plant plat slaapt. Dat is dus wel een dingetje. Is het daarom dat ze niet aan het poezenlegioen hebben gedacht?

Copywriter Stephanie Prinssen is altijd in voor het schrijven van een creatieve tekst én werkt in de communicatie bij een non-profitorganisatie.
Volgende week op deze plek: Paul de Lange