De vleesverkoop in onze boerderijwinkel is de afgelopen weken zo hard gegaan, dat het alweer tijd is een koe naar de slacht te brengen. Welke zou het worden? De oudste van de kudde? Nee, zij gaf nog heel veel melk. Die jonge vaars dan, die weinig liters geeft? Nee, daar zit te weinig vlees aan. En dus viel onze keus op Sjaan.

Over Sjaan schreef ik vorig jaar het volgende:

“Koe Sjaan draagt een neusring. Een plastic gele met stekeltjes. Niet als sieraad of als middel om een touw aan vast te knopen, maar om te voorkomen dat ze de uiers van andere koeien leegdrinkt. Dat deed ze als jonge koe namelijk maar al te graag. Twee maanden geleden verloor Sjaan haar neusring en omdat ze haar oude gedrag leek afgeleerd, lieten we het zo. Tot we op een dag als boeren tegen...