Persweemoment

Met de aankomende bingogekte van Villa Waanzin in de City dit weekend, grijp ik hier graag even terug op mijn door koorts ingegeven krankzinnigheid van een week of wat geleden. Toen ik met een kop als een opengescheurde vuilniszak, lamgeslagen door griep in mijn eigen leed lag te zwelgen.

Alles buitelde door elkaar heen. Brokken van heden en verleden, stukken lief en leed, ludiek samenklonterend tot iets dat de naam waarheid niet draagt. Met bergen onzin als gevolg, die ik door gebrek aan focus - dank je wel, virus - uit pure ellende in bed lag te ontleden. Niet om je nu met mijn sores op te zadelen, echt niet. Maar wel met het beeld van een ongesorteerde kringloper die uit z’n voegen barst. Heb je ‘m? Druk hè?

Om niet uit mijn fontanelletjes te knappen, besloot ik om langs het kanaal een luchtje te scheppen. Waardoor ik bij de ingang naar de Gemeentewerf tegen het doorbraakwalhalla van mijn griepgeest opliep. Want stond daar op de hoek niet een Hassman type KTK te pronken? In z’n donkerblauwe niemendalletje voorzien van een bord vol levensverlengende waarschuwingen? Bingo! Bullseye! One hundred!

‘Weg met al die maffe gedachten! Terug naar ruimte, lucht en leven!’

Dat ik die multifunctionele vuilcontainer met inwendige hydraulische pers precies op het hoogtepunt van mijn mentale oververhitting tegenkwam. Van dankbaarheid viel ik bijkans op mijn blote knieën op het asfalt. Maar het idee dat ik hier mijn denkzooi kon lossen om tot lariekoek samen te persen, hield mij bij zinnen. Of eigenlijk: bij volzinnen.

Na een korte omgevingscheck op luistervinken slingerde ik dan ook de ene na de andere rake woordcombinatie rücksichtslos in de laadklep van die vuilniswagen zonder wielen, om ze met grommend genoegen en malende kaken te laten verslinden.

Weg met al die maffe gedachten! Terug naar ruimte, lucht en leven! Dus smeet ik er voor de lol ook maar wat andere hangende zaken achteraan. Zoals het verdriet over die alsnog gekapte bomen voor de Utrechtse poort én die malle halvering van de WSP. Heerlijk!

Maar wel vet doorspekt met hilarische grappen en grollen. Want zonder ongein zit je na zo’n virale perswee steevast weer met de gebakken peren.

Copywriter Stephanie Prinssen is altijd in voor het schrijven van een creatieve tekst én werkt in de communicatie bij een non-profitorganisatie.