Nachtdienst

Afgelopen vrijdagnacht had ik als huisarts dienst op de huisartsenpost. Ik zag onder andere een jonge vrouw die niet wist dat je 30 jaar geleden gewoon je eigen arts kon bellen ‘s nachts.

Nu is dat heel anders met de Huisartsenpost die voor Weespers in Hilversum aan de achterkant van het ziekenhuis Tergooi is. De eerste hulp van het ziekenhuis en de spoedpost voor huisartsen hebben dezelfde ingang: de “SPOED”.

Vrijwel constant komen er veel telefoontjes binnen op de huisartsenpost (HAP). Deze worden onder toeziend oog van een huisarts afgewikkeld door assistentes, net als in de dagpraktijk. Een aantal mensen dient gezien te worden. Waar een huisarts zoal mee bezig is ‘s nachts? Ernstig zieken en stervenden. Moet er misschien (meer) morfine worden gegeven of iemand (tijdelijk) in slaap worden gebracht?

Ook overledenen bezoekt de huisarts. Iedereen kan wel zeggen dat iemand dood is, maar als een arts dat zegt heeft dat wettelijke betekenis. Daarom moet een arts een overledene ‘schouwen’.

‘30 jaar geleden kon je gewoon je eigen arts bellen ‘s nachts’

Wat er verder zoal langskomt? Zieke kinderen. En in het weekend, zoals ook deze vrijdagnacht, veel mensen die al of niet met alcohol op, letsel hebben opgelopen. Meestal mét trouwens.

Verder, dat gebeurt altijd ‘s nachts, iemand met een hardnekkige bloedneus. Uiteindelijk wisten we dit, ondanks de bloedverdunning die de patiënt gebruikte, toch te verhelpen.

Komen er nog Weespers langs? Nauwelijks. Heel anders dan zo’n 30 jaar geleden: toen alleen mensen uit Weesp, Driemond en Nigtevecht langskwamen. Nu zag ik in de HAP in Hilversum één Weesper die een behoorlijke val had doorgemaakt en toch echt gehecht moest worden. Zijn partner drong daarop aan. Zelf kon hij de wond niet zien. Deze zat op zijn achterhoofd.

Mijn arts in opleiding heeft dat netjes aan elkaar gezet. Onder mijn supervisie natuurlijk! Hier moet ik nodig eens vaker wat over schrijven.

Hans Burggraaff is huisarts, voorzitter van het CDA Weesp en oud-voorzitter Oranjevereniging.