Hemelbeestjes

Het is dat ik een razend goeie tip voor Weesp heb, want anders zou ik hier niet durven schrijven dat ik tijdens Sluis een potje ben wezen glamperen op de Veluwe.

Wel adult only hoor, en in een tent met een badkamer én een vaatwasser voor het echte na-mij-de-zondvloed-gevoel. Want ik zie geen heil in een pleerol-survival of douchen in andermans putjesprut. Al heb ik er wel een kermisgevaarte van een verdiepinkje of vier voor moeten missen.

Oftewel: de schreeuwerige ‘Las Vegas’ die met z’n glimmende galerijen vol bewegende delen een uitdagende cakewalk beloofde. Als uitsmijter vloog je door een megalomaan grote rood-wit gestreepte sundae twister swirl, om buiten weer op je pootjes terecht te komen. Wauw. Gewoonweg wauw. Maar niet voor mij dus. Want de boel was nog nét niet up-and-running. Al had ik er volgens het bordje met mijn lengte zomaar zonder begeleiding in gemogen.

‘Uitwaaien op de grote stille heide heeft ook zo zijn voordelen’

Maar ach, uitwaaien op de grote stille heide heeft ook zo zijn voordelen. Die rust, die reinheid en die kudde outdoor-boomers die er olijk hun 10.000 stappen per dag wegtikken. Daar ga je toch voor? En dan was het ook nog eens Heideweek, hè. Een soort kermisarme Sluis met overal slingers van tule, lila lampionnen en kraampjes met knuffels, honing en brave Bijbelse tegeltjes. Nu ben ik niet in de Here, maar dat ik nét nadat ik omhoogkeek op dé attractie van schoon Otterlo stuitte, kon geen toeval wezen.

Want daar hingen ze, hoog in de linden: kleine jute zakjes. Feestelijk versierd met een rood strikje en allemaal nogal slordig aan de stam vastgespijkerd. Waar dat voor was? Geen idee. Maar Gemini verklapte me dat er lieveheersbeestjes in huisden. Niet uit barmhartigheid, maar uit puur eigenbelang. Ze staan namelijk bekend om hun trek in luizen. Dus deed ik direct even de geparkeerde autotest. En ja hoor: nergens van die kleverige luizenhoning die uit de bomen op mijn dak lekte. Moet je bij ons op de Singel om komen. Daar kan ik zo een potje vol van m’n lak afschrapen.

Dank voor de inspiratie, Otterlo! Nu die hemelbeestjes nog naar Weesp zien te krijgen

Copywriter Stephanie Prinssen is altijd in voor het schrijven van een creatieve tekst én werkt in de communicatie bij een non-profitorganisatie.