Leuk, een boot

Elke week lees je op woensdag een column van een van onze vaste columnisten. Deze week brengt Nora een ode aan haar vrienden met een boot.

“Zullen we een bootje kopen?” Eens per zoveel jaar borrelt dit idee op bij mijn man. In een vroeger leven had hij namelijk samen met wat vrienden een boot. Daarmee konden ze heel hard varen en was het altijd dolle pret, als ik de verhalen mag geloven. Klinkt hartstikke leuk wat mij betreft, want ik hou best van water en gezellige boottochtjes. Maar een eigen boot? Dat hoeft van mij niet.

Ik snap heus wel dat ‘een eigen boot hebben’ één groot voordeel heeft: je kunt varen wanneer je wil. Tenminste, als het tussen april en oktober is, je boot überhaupt in het water ligt, je de tank van je boot hebt volgegooid met dure brandstof en je boot voldoende is onderhouden zodat-ie het ook daadwerkelijk doet. O ja, je moet er natuurlijk ook de tijd voor hebben, want je kun natuurlijk niet een weekend én in je huisje op de Veluwe zitten én in je bootje op de Vecht varen. Maar goed, als je deze beren op de weg en in het water hebt getackeld, dan kun je heerlijk van de rust op het water genieten. Of toch niet? Want als bootjeseigenaar word je door je bootloze vrienden en kennissen de helft van de tijd gezien als entertainer en dagje uit. De meesten willen maar wat graag een middagje meevaren – alleen als het lekker weer is natuurlijk. En niet alleen de motor van je boot lust wel een slokkie, je meevarende vrienden ook. En wie gaat dat allemaal betalen? Precies, jij als bootbezitter. Vervolgens mag je zelf aan de spa rood, want iemand moet die boot natuurlijk varen. Juist, dat ben jij. De boot schoonmaken? Jij. Factuur van de aanlegplaats betalen? Jij.
Je snapt dat het me allesbehalve aantrekkelijk lijkt om zelf een boot te hebben. En mijn man laat zijn idee om een boot te kopen na mijn betoog meestal ook snel weer varen. Wat ik daarentegen wel met liefde omarm: vrienden met een boot! Want niks zo heerlijk als een middagje meevaren op een boot. Onbezorgd genieten. Alleen als het lekker weer is natuurlijk.

Nora is tekstschrijver, blogger en social media junk. Haar motto met een knipoog is: “Een dag geen wifi is een dag niet geleefd.” Volgende week op deze plek: Harm van de Kuil.